انیمه The Boy and the Heron 2023

پسر و عقاب خاکستری فیلمی چشم‌نواز است که در هم‌زمان مدیریت همه‌ی خطوط داستانی و مضامینش دچار مشکل می‌شود. از نظر فنی بی‌نقص است؛ تصاویر خیره‌کننده‌اند و هر نما با دقتی مثال‌زدنی پرداخته شده و سرشار از روایت تصویری است. انیمیشن واقعاً اثری هنری است که بیننده را به دنیایی پر از شگفتی و جادو می‌کشاند. طراحی صدا و موسیقی هم به‌خوبی از تصاویر پشتیبانی...

پسر و عقاب خاکستری فیلمی چشم‌نواز است که در هم‌زمان مدیریت همه‌ی خطوط داستانی و مضامینش دچار مشکل می‌شود. از نظر فنی بی‌نقص است؛ تصاویر خیره‌کننده‌اند و هر نما با دقتی مثال‌زدنی پرداخته شده و سرشار از روایت تصویری است. انیمیشن واقعاً اثری هنری است که بیننده را به دنیایی پر از شگفتی و جادو می‌کشاند. طراحی صدا و موسیقی هم به‌خوبی از تصاویر پشتیبانی می‌کنند و تجربه‌ی تماشای فیلم را پُررنگ‌تر می‌سازند. در نهایت، فیلم آن طنز آشنا و دوست‌داشتنی گیبلی را هم دارد و در دلِ روایت لحظات سبک و طنازانه‌ای می‌پاشد. با این حال، هایائو میازاکی دچار بلندپروازی می‌شود؛ فیلم‌ساز تلاش می‌کند ایده‌های زیادی را در یک‌جا جا دهد و نتیجه‌اش روایتی تا حدودی مبهم و نامرتب است، به‌ویژه در گذار بین شخصیت‌ها، مکان‌ها و کمان‌های داستانی مختلف. پسر و عقاب خاکستری در تلاش برای هم‌زمان مدیریت چند ایده می‌لنگد، اما در مجموع هنوز هم تجربه‌ای دلپذیر و سحرآمیز برای طرفداران آثار استودیو ارائه می‌دهد. امتیاز: B- شاید جسارت باشد اگر بگویم، اما من این اثر تازه از ذهن شگفت‌انگیز هایائو میازاکی را چندان دوست نداشتم. داستان دنبال ماهی‌تو است که در دوران جنگ جهانی دوم به خانه‌ی پدرش، صاحب کارخانه، می‌آید. خیلی زود متوجه می‌شویم مادرش مرده و قرار است «ناتسکو» به‌عنوان همسر جدید و باردار وارد خانواده شود. وقتی او به‌طرزی مرموز ناپدید می‌شود و ماهی‌تو توسط یک لک‌لک خاکستری اسرارآمیز «دعوت» می‌شود، او به برج قدیمی متروکه‌ای در املاک خانوادگی‌شان سر می‌زند و خیلی زود در دنیایی گرفتار می‌شود که ساکنانش ظاهراً زنده‌اند و هم‌زمان، نه کاملاً زنده‌اند! به نظر می‌رسد آن لک‌لک هم آن‌طور که اولش به نظر می‌رسید، ساده نیست؛ ماهی‌تو باید اتاق‌هایی درون اتاق‌ها و درهای بی‌پایانی را کاوش کند که هرکدام به سناریوی تازه‌ای باز می‌شوند. زیر تعقیب پلیکان‌های غول‌پیکر، چگونه می‌تواند ناتسکو را پیدا کند و سالم به خانه بازگردد؟ خوشبختانه در مسیر با «کیریکو»، روحانی مهربان، روبه‌رو می‌شود و درمی‌یابد که خود در مرکز بازی هوشمندانه‌ای بین «عمو بزرگ»ی که ظاهراً خیرخواه است ولی نیروی حیات را از سنگ مقدسی می‌کشد که می‌خواهد آن را به نگهداری کاوشگر جوان بسپارد، و «شاهِ پلیکان» جاه‌طلب، قرار گرفته است. تخیّل زنده و پرجلوه‌ی میازاکی همیشه تحسین‌برانگیز است؛ ایده‌ها و ظاهری از اتفاقی بودنِ نخ‌های روایی که کم‌کم به هم می‌پیوندند گاهی حتی پس از دانستن پایان هم دنبال کردنشان سخت است، و همین پیچیدگیِ دقیقاً طراحی‌شده است که معمولاً این قصه‌ها را جذاب‌تر می‌کند. با این همه، این بار ساختار داستان کمی بیش از حد بی‌قواره و پر پیچ‌وخم به‌نظر آمد و برای من کم‌وبیش نامنسجم بود. دوبار آن را دیدم؛ شاید من با ماهی‌تو ارتباطی برقرار نکردم، آن‌طور که با هاول، توتورو یا چیهیرو برقرار کردم. با وجود این، دیدن فیلم روی پرده‌ی بزرگ همچنان لذتبخش است و قطعاً ارزش دیدن دارد؛ فقط مطمئن نیستم که در پنج اثر برتر میازاکی جای گیرد. ماجراجویی کوچک و جذابی است برای این پسر جوان که وضعش با پدرش کمی عجیب است. پدرش آدمی عجیب و غیرقابل‌پیش‌بینی به‌نظر می‌آید و دینامیک خانواده برایم سوال‌برانگیز بود؛ آیا خواهر کوچکتر باردار است و فرزند متعلق به پدر است؟ شاید ریشه در فرهنگ داشته باشد، و من دقیقاً نمی‌دانم چرا تصمیم پدر این‌قدر زود تغییر می‌کند یا انگیزه‌های پرنده‌ها چیست—شاید یک روز کتابی درباره‌اش بخوانم. فیلم سرگرم‌کننده است و انیمیشن‌های دیدنی‌ای دارد. من معمولاً این آثار را به زبان ژاپنی با زیرنویس می‌بینم اما برای بعضی صحنه‌ها به دوبله انگلیسی هم گوش دادم؛ ویگو مورتنسن/ویلیام دافو (Dafoe) در نقش لک‌لکِ در حال مرگ فوق‌العاده عمل می‌کند.