فیلم Cashback 2006

هممم... مطمئن نیستم فیلم کوتاه ۲۰۰۴ شان الیس واقعاً نیازی به گسترش داشت، اما دست‌کم او توانست شان بیگرفست و امیلیا فاکس را دوباره کنار هم بیاورد تا این روایت بلندترِ «بن» را تعریف کنند. بن دانشجوی هنر است که تازه از سوی دوست‌دخترش ترک شده و از بی‌خوابی رنج می‌برد. راه‌حل او شغلی شبانه در یک سوپرمارکت است که فرصت تماشای گروهی از زنان...

هممم... مطمئن نیستم فیلم کوتاه ۲۰۰۴ شان الیس واقعاً نیازی به گسترش داشت، اما دست‌کم او توانست شان بیگرفست و امیلیا فاکس را دوباره کنار هم بیاورد تا این روایت بلندترِ «بن» را تعریف کنند. بن دانشجوی هنر است که تازه از سوی دوست‌دخترش ترک شده و از بی‌خوابی رنج می‌برد. راه‌حل او شغلی شبانه در یک سوپرمارکت است که فرصت تماشای گروهی از زنان زیبا را برایش فراهم می‌آورد. سپس اتفاقی معجزه‌آسا می‌افتد — نه خواب شرم‌آور، بلکه او می‌فهمد که با شکست دادن انگشتانش می‌تواند زمان را منجمد کند. همهٔ مشتریان فروشگاهش همچون مجسمه در می‌آیند. این فرصت برای نقاشی‌کشیدهٔ سرخورده‌ای مثل او بیش از حد وسوسه‌انگیز است؛ او میان مجسمه‌ها می‌گردد و سینه‌ها یا باسنِ زیباترین‌ها را برملا می‌کند تا از آن‌ها طراحی کند. در دنیای واقعی اما زندگی عشقی‌اش روزبه‌روز بدتر می‌شود؛ بهترین دوستش «شان» (شان هیگینز) کمکی از دستش برنمی‌آید و همکارانش از شوخی‌های بی‌مزه برای به‌خراب‌کردن رییسشان «جنکینز» (استوارت گودوین) لذت می‌برند — کسی که اشتباهاً برادر بزرگ‌ترِ مردی است که دوست‌دخترش او را بخاطرش ترک کرده. ممکن است دو دیدگاه دربارۀ فیلم باشد: نگاهی تلخ و کمدی به هنر و خلاقیت، یا صرفاً تمرینی شهوانی با نمای بیش‌ازحد برهنگی زنانه (تنها زنان). خودم چندان اهمیتی ندادم چون فیلم خیلی کند پیش می‌رود و تا حد زیادی کسل‌کننده است. روایت، که با صدای بیگرفستِ کم‌تمایز ارائه می‌شود، بین خودشیفتگی و حوصله‌سربری در نوسان است و فیلمنامه هیچ تلاشی برای جلب همدلی تماشاگر نسبت به این تماشاگرِ درونیِ هورمونی نمی‌کند. این فیلم نه شهوانی است و نه جذاب؛ در عوض به‌طرزی قابل‌توجهی سرد و بی‌روح به‌نظر می‌رسد.