فیلم The Bitter Tears of Petra von Kant 1972

نه، این یکی هم فیلمی است که من هیچ اطلاعی از آن نداشتم. هرچند مارگیت کارستن‌سن در نقش عنوانی بازی اعتیادآوری دارد، بقیهٔ فیلم به‌سرعت به خوداندیشی‌ای خسته‌کننده دربارهٔ زنی با تمایلات جنسی منعطف بدل می‌شود که با منشی‌اش «مارلنه» (ایرم هرمان) در بهترین حالت رفتار زننده‌ای دارد و وقتی مدل جذاب، جاه‌طلب و نوآموز «کارین» (هانا شیگولا) برای پیشرفت شغلی — و شاید چیزهای...

نه، این یکی هم فیلمی است که من هیچ اطلاعی از آن نداشتم. هرچند مارگیت کارستن‌سن در نقش عنوانی بازی اعتیادآوری دارد، بقیهٔ فیلم به‌سرعت به خوداندیشی‌ای خسته‌کننده دربارهٔ زنی با تمایلات جنسی منعطف بدل می‌شود که با منشی‌اش «مارلنه» (ایرم هرمان) در بهترین حالت رفتار زننده‌ای دارد و وقتی مدل جذاب، جاه‌طلب و نوآموز «کارین» (هانا شیگولا) برای پیشرفت شغلی — و شاید چیزهای دیگر — می‌آید، رفتار او وخیم‌تر می‌شود. پترا بی‌چون‌وچرا شیفتهٔ او می‌شود، ولی معشوق تازه‌اش چندان پاسخگو نیست. طبیعت آتشین و اغلب آمیخته با نوشیدن رابطهٔ نوسانی‌شان و گفتگوهایشان اکنون در فضای ایستای آپارتمان با حجم زیادی گفتار و پیشرفتی اندک پی می‌گیرد. مشکل این نیست که فیلم از نوع «سوزش آرام» است — من با این سبک مشکلی ندارم — مشکل این است که شخصیت اصلی کسل‌کننده است. او حسِ حق‌به‌جانب بودن و تکبّر از خود بروز می‌دهد که نتوانستم با آن همذات‌پنداری کنم. تا حدی این به بازیگری مربوط است، اما گویی قضیه شبیه داستان «لباس نو پادشاه» هم هست: چه کسی به او یا زندگی‌اش اهمیت می‌دهد؟ همه‌چیز اطراف او قابل‌تعویض است — به جز کارین که تلاش‌های مکررش برای شوکه‌کردن و آزار معشوق ممکن است در تختشان جواب داده باشد، اما روی من تأثیری نداشت؛ کم‌کم دلم می‌خواست همه‌شان را در محاصره‌ای از مقدار زیادی جین محبوس کنم و بگذارم یکدیگر را له کنند. فیلم از لحاظ بصری فوق‌العاده است؛ طراح لباس و طراح صحنه اثری زیبا و پر از سبک خلق کرده‌اند، اما این‌ها کمکی به این ارزیابی نسبتاً تهی و افسرده‌کننده از آدم‌هایی که — به‌جز «مارلنه» و شاید دخترش «گابریله» (ایوا ماتس) — همدیگر را کاملًا حق‌مند می‌کنند، نمی‌کند. گمان می‌کنم این اثر ممکن است در صحنهٔ تئاتر و با صمیمیتِ بیشتر بهتر می‌نشست — در واقع بسیاری از رهیافت‌های فاس‌بیندر برای آن قالب مناسب‌تر به نظر می‌رسند — اما به‌عنوان فیلم مرا سرد گذاشت.