فیلم The Hypnosis 2023

گاهی همه‌مان برای تغییر رفتار به کمی کمک نیاز داریم و هیپنوتیزم یکی از روش‌های متداول است. در این فیلم، ورا (Asta Kamma August) برای کنار گذاشتن سیگار که آن را ناسالم و ضداجتماعی می‌داند، سراغ یک هیپنوتراپیست (Karin de Frumerie) می‌رود. درمانگر اما حس می‌کند علت مراجعه ورا فراتر از ترک عادت است و همین گمان او را به جلسه‌ای عمیق و تأثیرگذار می‌کشاند...

گاهی همه‌مان برای تغییر رفتار به کمی کمک نیاز داریم و هیپنوتیزم یکی از روش‌های متداول است. در این فیلم، ورا (Asta Kamma August) برای کنار گذاشتن سیگار که آن را ناسالم و ضداجتماعی می‌داند، سراغ یک هیپنوتراپیست (Karin de Frumerie) می‌رود. درمانگر اما حس می‌کند علت مراجعه ورا فراتر از ترک عادت است و همین گمان او را به جلسه‌ای عمیق و تأثیرگذار می‌کشاند که تغییر رادیکالی — هرچند در ابعادی نه‌چندان روشن — در رفتار او ایجاد می‌کند. این تغییر در زمانی بد رخ می‌دهد: درست وقتی ورا و شریک کاری و عاطفی‌اش آندره (Herbert Nordrum) می‌خواهند طرح تجاری‌شان را در مقابل گروهی از سرمایه‌گذاران بین‌المللی ارائه کنند. در جریان آماده‌سازی برای ارائه، ورا رفتارهای غیرمنتظره و گاه بی‌ادبانه‌ای نشان می‌دهد، حتی در مقابل کسانی که بیشتر تلاش دارند نظرشان را جلب کنند، و این اختلافات به شکاف‌هایی در رابطه و شراکت‌شان منجر می‌شود. آندره که همواره تلاش می‌کند حرف درستی بزند، مرتباً با تناقضات ورا در جمع، خصوصاً جلوی رهبر گروه یعنی جولیان (David Fukamachi Regnfors)، روبه‌رو می‌شود و در نهایت به اقداماتی کوتاه‌مدت و شدید متوسل می‌شود — اما آیا این کار می‌تواند کسب‌وکار و رابطه‌شان را نجات دهد؟ اولین اثر بلند کارگردان-نویسنده Ernst De Geer رویکردی عجیب و خوشایند به بحث هنجارسازی اجتماعی دارد؛ خصوصاً در تمایز بین رفتار بازیگوشانه و رفتار کاملاً غیرقابل‌قبول در موقعیت‌های جدی و «بزرگ‌سالانه». فیلم با ترکیبی جذاب از طنز خشک و درام خجالت‌آور مخاطب را به تکان دادن وادار می‌کند و گاهی تا قبل از آشکار شدن راز پشت رفتارهای آشفته ورا، تماشاگر را به‌طرزی آزاردهنده سردرگم نگاه می‌دارد. نوشتار فیلم و گروه بازیگران، به‌ویژه زوج بازیگران اصلی (August و Nordrum)، نقش زیادی در موفقیت این اثر دارند؛ آن‌ها هم‌بازی خوبی با هم دارند و تنشی طنزآلود و درعین‌حال دراماتیک ایجاد می‌کنند. فیلم با گلایه‌زدایی از شعارزدگی و به چالش کشیدن «تابوهای مقدس» رویکردی تیزبینانه نشان می‌دهد. شاید «هیپنوتیزم» برای همه خوشایند نباشد، اما برای بینندگانی که از این نوع طنز و کنایه استقبال می‌کنند تجربه‌ای لذت‌بخش و هوشمندانه فراهم می‌آورد. در پایان، بازی Asta Kamma August در نشان‌دادن سیر نزولی روانی شخصیت‌اش قوی و باورپذیر است و Herbert Nordrum در نیمه‌ی دوم فیلم با بازیِ مردی به‌هم‌ریخته و گیج صحنه‌ها را از آن خود می‌کند. فیلم شاید همیشه باعث خنده بلند نشود، اما موقعیت‌ها به‌خوبی از یک نسخه‌ی متملقانه از «پادشاه لخت» طنز می‌سازند؛ اثری عجیب‌وغریب که هم نقاط قوت دارد و هم خطاهایی، اما در مجموع احساس و پیام زیرینش و شکیبایی درماندهٔ شخصیت آندره تماشاگر را جذب می‌کند.