فیلم The Seventh Day 2021

خلاصهٔ کوتاه برای توصیفِ فیلم The Seventh Day این است: «روز تمرینِ یک جن‌گیر». پدر پیتر کاستلو (با بازی گای پیرس) یک کهنه‌کار فرسوده و بدبین است که همه‌چیز را دیده و مطابق قواعد خودش بازی می‌کند. پدر دانیل گارسیا (وادیر دربز) نابغه‌ای جوان و تازه‌فارغ‌التحصیل از آکادمی است که باید همهٔ آنچه دربارهٔ آیین جن‌گیری آموخته فراموش کند. هر دو در خیابان‌های شهر مانند...

خلاصهٔ کوتاه برای توصیفِ فیلم The Seventh Day این است: «روز تمرینِ یک جن‌گیر». پدر پیتر کاستلو (با بازی گای پیرس) یک کهنه‌کار فرسوده و بدبین است که همه‌چیز را دیده و مطابق قواعد خودش بازی می‌کند. پدر دانیل گارسیا (وادیر دربز) نابغه‌ای جوان و تازه‌فارغ‌التحصیل از آکادمی است که باید همهٔ آنچه دربارهٔ آیین جن‌گیری آموخته فراموش کند. هر دو در خیابان‌های شهر مانند نوعی «کاهن مخفی» گشت می‌زنند و مانند پدر مک‌گرودر در Braindead، برای خدا با قدرت وارد عمل می‌شوند. این سوژه سرشار از ظرفیت کمدی است — مرا به یاد اسکیچِ اسقفِ Monty Python's Flying Circus می‌اندازد — ولی تأسف‌آور است که نویسنده و کارگردان، جاستین پی. لنگ، آن را این‌قدر جدی گرفته است. اینکه هیچ صحنه‌ای وجود ندارد که کاستلو (نام خانوادگی‌ای که آن‌قدر با کمدی پیوند خورده که حتی تمام وقارِ جک نیکلسون در The Departed هم نتوانست آن را جدی کند) و گارسیا در میان یک جن‌گیری نقش کشیشِ خوب/کشیشِ بد را بازی کنند، یا صحنه‌ای که اسقف اعظم (استیون لنگ) انجیل‌ها و بطری‌های آب مقدس‌شان را از آن‌ها بگیرد و آن‌ها را از پرونده کنار بگذارد، عملاً غیرقابل‌پذیرش است. در عین حال، لنگ بی‌اطلاعی بنیادینی نسبت به موضوعِ فیلم نشان می‌دهد. اگر بزرگ‌ترین حقهٔ شیطان قانع‌کردن دنیا به عدم وجود او باشد، اینجا او حقه‌ای حتی زیرکانه‌تر می‌زند و در آخرین جایی که انسان‌ها به دنبالش می‌گردند پنهان می‌شود: درونِ یک جن‌گیر. اگر لنگ کمی تحقیق کرده بود، می‌دانست که «اگر شیطان، شیطان را بیرون کند، بر نفسه منقسم شده است؛ پس چگونه پادشاهی او پایدار بماند؟» (متی 12:26). حالا ممکن است نقشهٔ شیطان این باشد که شیاطین را در بدن‌ها بنشاند و نه برعکس، اما چگونه می‌تواند نقشِ یک جن‌گیرِ خبره را بازی کند بی‌آنکه گه‌گاه برخی از همنوعانش را از تیررس بیرون براند؟