فیلم Hannibal 2001

بی‌گمان ضعیف‌ترین فیلم‌های آنتونی هاپکینز در نقش هانیبال است. من کتاب‌ها را قبل از دیدن فیلم‌ها خوانده بودم و این تا حدی منطقی است، چون دو کتاب اول بهتر از سومی بودند. با این حال به نظرم فیلم هانیبال ضعیف‌ترین اقتباس از منبع هم هست. از نظر بصری قابل‌قبول است و فهرست بازیگران چشم‌گیر است (اگرچه فکر نمی‌کنم اغلبشان در این فیلم اجراهای تعیین‌کننده‌ای ارائه...

بی‌گمان ضعیف‌ترین فیلم‌های آنتونی هاپکینز در نقش هانیبال است. من کتاب‌ها را قبل از دیدن فیلم‌ها خوانده بودم و این تا حدی منطقی است، چون دو کتاب اول بهتر از سومی بودند. با این حال به نظرم فیلم هانیبال ضعیف‌ترین اقتباس از منبع هم هست. از نظر بصری قابل‌قبول است و فهرست بازیگران چشم‌گیر است (اگرچه فکر نمی‌کنم اغلبشان در این فیلم اجراهای تعیین‌کننده‌ای ارائه دهند). جولیان مور در نقش کلاریس استرلینگ خوب بازی می‌کند (هرچند به پای جودی فاستر نمی‌رسد)، و داستان هم بد نیست، اما راستش را بخواهید هر بار که به اسطورهٔ لک‌تر بازمی‌گردم معمولاً این یکی را رد می‌کنم. امتیاز نهایی: ★★★ — خوشم آمد. شخصاً پیشنهاد می‌کنم یک‌بار ببینید. به‌عنوان یک دنباله، فیلم چندان بد نیست؛ اما به‌نوعی شرارت هانیبال لک‌ترِ سر آنتونی هاپکینز اینجا تا حدی پالایش شده نشان داده می‌شود و جولیان مور شدت و تأثیرگذاریِ جودی فاستر در نقش مأمور اف‌بی‌آی کلاریس را ندارد. داستان هم تا حدی تصنعی است: میلیاردرِ ورگر سعی می‌کند از کلاریس برای اینکه لک‌تر را از مخفیگاهش — متصدی موزه‌ای در فلورانس — بیرون بکشد استفاده کند. وقتی کلاریس محل او را کشف می‌کند، به کارابینیری‌ها اطلاع می‌دهد تا مراقبش باشند؛ یکی از آن‌ها چشم به جایزه دوخته و تصمیم می‌گیرد خودش وارد عمل شود... هاپکینز با تنها یک هدف به آمریکا بازمی‌گردد و بازی موذیانه‌ای از شطرنج فکری آغاز می‌شود. فیلم بیشتر شبیه مجموعه‌ای از داستان‌های کوتاه است تا یک روایت پیوسته؛ خشونت و صحنه‌های هراس‌انگیز فراوان‌اند اما ظرافت اثر اصلی را ندارند — فیلمنامه پیچیدگی چندانی ندارد؛ و هرچند موسیقی کلاسیک زیادی تلاش می‌کند بخشی از جذابیت «سکوت بره‌ها» را بازآفرینی کند، چندان موفق نیست. تلاشی قابل قبول است، اما آن «چیزی»ی که نمی‌توان دقیقاً توصیفش کرد را کم دارد.