فیلم کره ای Carter 2022

کارتر (یا بهتر بگویم: کاتو) فیلم سعی می‌کند خود را به‌عنوان یک فیلم وان‌شات نشان دهد، اما کاملاً به پای «هاردکور هنری» کره‌ای نمی‌رسد. تلاش کمی برای پنهان کردن قطع‌های ظاهراً نامرئی شده است که تعدادشان زیاد است. دوربین مرتعش و پروازکننده دائم، بدل‌کاران بسیار متعهد و حجم قابل توجهی افکت‌های CGI همه مشغول‌اند. داستان... مخلوطی نامنسجم و بی‌منطق است که حتی بازی‌های درجه C هم جرات...

کارتر (یا بهتر بگویم: کاتو) فیلم سعی می‌کند خود را به‌عنوان یک فیلم وان‌شات نشان دهد، اما کاملاً به پای «هاردکور هنری» کره‌ای نمی‌رسد. تلاش کمی برای پنهان کردن قطع‌های ظاهراً نامرئی شده است که تعدادشان زیاد است. دوربین مرتعش و پروازکننده دائم، بدل‌کاران بسیار متعهد و حجم قابل توجهی افکت‌های CGI همه مشغول‌اند. داستان... مخلوطی نامنسجم و بی‌منطق است که حتی بازی‌های درجه C هم جرات استفاده از آن را ندارند؛ نکته مثبتش این است که غیرقابل‌پیش‌بینی است. سه سازمان مخفی، کودتا، دستگاه‌های کاشته‌شده، زامبی‌های سریع، نجات دختر، ردپایی از Total Recall، ایندیانا جونز و Blood Red Sky، با اشاره‌ای به Extraction و جیمزباند. گرازهای ضدگلوله را می‌توان پذیرفت، خشاب‌های بی‌نهایت هم که همه با آن آشنا هستیم — اما زامبی‌های شبیه کِرَپ، مبارزه در سقوط آزاد و آتش‌های CGI خنده‌دارند. بسته به انتظارات‌تان، ممکن است این موارد جذاب یا ناامیدکننده باشند. برای لذت بردن باید میزان زیادی باورپذیری را به تعلیق درآورید. هشدار: مناسب افراد حساس نیست؛ علاوه بر صحنه‌های خشونت‌آمیز و خونین، صحنه‌ای کوتاه از برهنگی جلو نیز وجود دارد. چشم‌نواز برای طرفداران خشونت افراطی! برای من، کارتر شبیه یک بازچینی از Hardcore Henry با طعم کره‌ای است. این فیلم سبک «دویدن و شلیک، کتک زدن و تکه‌تکه کردن» را با حال‌وهوای بازی ویدیویی دارد. در Hardcore Henry این ایده جواب داده بود، اما این‌جا چندان موفق نیست. فکر می‌کنم یکی از دلایلش این است که برخلاف Hardcore Henry، ریتم و پرداخت فیلم به‌خوبی تنظیم نشده و کمتر صیقل خورده است. داستان‌پس‌زمینه هم کمی کم‌مایه است و واقعاً کمکی به کلیت نمی‌کند. نتیجه کمی بی‌هدف و نسبتاً کم‌رمق به‌نظر می‌رسد. خلاصه: تا حدودی دیدنی است اما وقتی باید حسابی درخشان شود، کم می‌آورد.