فیلم Aftermath 2017

بین این و «Maggie»، آرنولد شوارتزنگر نشان داده که فراتر از نقش‌های عضلانی دهه هشتاد مورد انتظار ماست. «Aftermath» ممکن است فیلم بزرگی نباشد، اما احساساتی در آن وجود دارد، پایان نسبتاً رضایت‌بخشی دارد و به‌عنوان بستری برای نشان دادن توانایی‌های بازیگری آرنی کار می‌کند. امتیاز نهایی: ۲.۵ از ۵ این فیلم درباره سقوط هواپیما نیست، بلکه درباره پیامدهای آن است. نکتهٔ قوت فیلم این است که بر...

بین این و «Maggie»، آرنولد شوارتزنگر نشان داده که فراتر از نقش‌های عضلانی دهه هشتاد مورد انتظار ماست. «Aftermath» ممکن است فیلم بزرگی نباشد، اما احساساتی در آن وجود دارد، پایان نسبتاً رضایت‌بخشی دارد و به‌عنوان بستری برای نشان دادن توانایی‌های بازیگری آرنی کار می‌کند. امتیاز نهایی: ۲.۵ از ۵ این فیلم درباره سقوط هواپیما نیست، بلکه درباره پیامدهای آن است. نکتهٔ قوت فیلم این است که بر اساس رویدادی واقعی ساخته شده. داستان درباره دو هواپیماست که در میانهٔ آسمان با هم برخورد می‌کنند و روایت حولِ رومن—که در این حادثه همسر و دخترش را از دست داده—و جیک، کنترل‌کنندهٔ ترافیک هوایی که آن روز شیفت داشته، می‌چرخد. رومن از نحوهٔ برخورد مسئولان و اعلام نتایج حادثه ناراضی است. از طرف دیگر جیک دچار مشکلات روانی است که روی خانواده‌اش تأثیر می‌گذارد. یک سال بعد و با انتشار کتابی دربارهٔ سقوط، گره‌ای در داستان ایجاد می‌شود و با جهش زمانی چند ساله، قصه به پایان می‌رسد. فیلم قضاوتی دربارهٔ خودِ سقوط یا تعیین مقصر ندارد؛ چون اگر عنوان را درست بفهمید، از قبل مشخص است که موضوع فیلم آن نیست. موضوع فیلم پیامدهای حادثه است و اینکه آدم‌ها چگونه با آن کنار می‌آیند. فیلمنامه نسبتاً خوب نوشته شده و بازی‌ها قابل قبول‌اند، اما فیلم ریتم کندی دارد. نقطهٔ قوت فیلم بیشتر در شروع و پایان آن است؛ بخش میانی بیشتر شبیه پرکردن فاصلهٔ میان رویدادها و معرفی دقیق‌تر دو شخصیت اصلی است و گاهی کشدار می‌شود. در مجموع فیلمی ساده اما مهم به‌خاطر بازنمایی یک رویداد واقعی است. یک بار دیدن آن ممکن است ارزش داشته باشد، به‌ویژه اگر طرفدار بازیگر باشید. توقعات‌تان را پایین بیاورید—این فیلم دیگر فیلم اکشن نوجوانانه نیست بلکه درامِ قابل قبولی است. امتیاز: ۶.۵ از ۱۰