فیلم The Strangers 2008

در اولین تماشا، «The Strangers» یکی از تنها دو فیلمی بود که واقعاً مرا ترساند (خب، هفده‌ساله بودم، ولی تقریباً بزرگسال حساب می‌شود). انصافاً هر دو فیلم را در یک موقعیت دیده بودم — تنها، نیمه‌شب، در محله‌ای که به‌درستی «Suicide Flats» نامیده می‌شد — و بعداً چند بار «The Strangers» را بازبینی کردم و دیدم که هم ترس و هم لذتم در اولین دیدار...

در اولین تماشا، «The Strangers» یکی از تنها دو فیلمی بود که واقعاً مرا ترساند (خب، هفده‌ساله بودم، ولی تقریباً بزرگسال حساب می‌شود). انصافاً هر دو فیلم را در یک موقعیت دیده بودم — تنها، نیمه‌شب، در محله‌ای که به‌درستی «Suicide Flats» نامیده می‌شد — و بعداً چند بار «The Strangers» را بازبینی کردم و دیدم که هم ترس و هم لذتم در اولین دیدار تا حدی اغراق‌آمیز بوده است. با این حال، حتی پس از یک بازبینی تقریباً ده‌سال بعد، هنوز معتقدم «The Strangers» فیلم خوبی است و لحظاتی واقعاً وحشت‌آور دارد. امتیاز نهایی: ★★★½ — واقعاً خوشم آمد. قویاً توصیه می‌کنم وقتش را بگذارید. می‌دانم این فیلم بسیار تبلیغ و بزرگنمایی شده و فکر می‌کنم دلیل اصلی‌اش بازی لیو تایلر در نقش اول است. وقتی فیلم برای اولین‌بار اکران شد آن را دیدم و گرچه از آن لذت بردم، خیلی در ذهنم نماند. چیزِ خارق‌العاده‌ای نبود، اما دیدنی بود. لیو تایلر نقش خود را خوب بازی می‌کند، اما بیشتر فیلم او تنها در خانه است و پس از مدتی فیلم تکراری می‌شود. وقتی به قاتلان می‌رسیم، خیلی‌ها دنبال دلیل کارشان بودند: «چون کریستن خانه بود!»؟ واقعاً؟ چه کسی فکرش را نمی‌کرد؟ آیا همین دلیل نیست که «جیسون وورهیز» در کمپ «Camp Crystal Lake» آدم می‌کشد؟ چون آنجا هستند؟ منظورم این است که انگیزهٔ قاتلان چیزی جز حمله به افراد تصادفی نیست — نه برای پول و نه برای جواهرات، فقط تمایل صرف به گرفتن جان‌ها. این انگیزه برای خیلی از قاتلان سریالی هم وجود دارد، پس چندان ویژه به‌نظر نمی‌رسد. وقتی فیلم در پایان خونی می‌شود، من واقعاً از آن لذت بردم. خوشایند است که ببینی چنین فیلمی با بازی بازیگری شناخته‌شده مثل لیو تایلر ساخته شده؛ اسکات اسپیدمن هم کاملاً مناسب بود. «The Strangers» فیلم نسبتاً خوبی در ژانر حمله به خانه است، اما قطعاً شایسته این همه هیاهو نیست.