فیلم Italian Studies 2021

Italian Studies (۲۰۲۲) فیلمی است درباره گم شدن هویت در دل شهر: تصور کنید در منهتن بیدار می‌شوید اما حافظه‌تان را از دست داده‌اید و سفری به سوی ناشناخته آغاز می‌شود. در خلاصه‌ی داستان: آلینا رینولدز (ونسا کربی)، نویسنده‌ای از لندن، در سفر به نیویورک به شکلی اسرارآمیز حافظه‌اش را از دست می‌دهد و ناگهان در خیابان‌های منهتن سرگردان و بی‌زمان و بی‌مکان می‌شود؛ حتی نام...

Italian Studies (۲۰۲۲) فیلمی است درباره گم شدن هویت در دل شهر: تصور کنید در منهتن بیدار می‌شوید اما حافظه‌تان را از دست داده‌اید و سفری به سوی ناشناخته آغاز می‌شود. در خلاصه‌ی داستان: آلینا رینولدز (ونسا کربی)، نویسنده‌ای از لندن، در سفر به نیویورک به شکلی اسرارآمیز حافظه‌اش را از دست می‌دهد و ناگهان در خیابان‌های منهتن سرگردان و بی‌زمان و بی‌مکان می‌شود؛ حتی نام خودش را به یاد نمی‌آورد. آگاهیش بین گفتگوهای خیالی، قطعاتی از داستان‌های کوتاهش و هیاهوی شهر نوسان می‌کند تا اینکه در نوجوانی جذاب به نام سایمون لنگرگاهی می‌یابد. سایمون که از او دل‌سپرده، آلینا را به گروهی آزاداندیش از هم‌سن و سالانش معرفی می‌کند و آنها همراه هم از میان شهری گیج‌کننده پر از زندگی، زیبایی و موسیقی عبور می‌کنند. از سوی دیگر، فیلم ضعف‌های جدی‌ای دارد. می‌توان گفت کلیشه‌ای را تکرار می‌کند که معتادان ماده مخدر احمق‌اند — و فیلم صراحتاً صحنه‌ای دارد که یکی از شخصیت‌ها می‌گوید «جای مخفی که برای ماری‌جوانا گذاشتم چون مادرم اتاقم را می‌گردد.» آن محل پنهان‌سازی یک کتاب در کتابخانه عمومی است. واقعاً؟ ایده‌ای شبیه داستان «نامه‌ی دزدیده‌شده» پوئه، اما اگر پوئه چنین انتخابی می‌کرد از آن تعجب نمی‌کردیم؛ در اینجا اما این انتخاب احمقانه و غیرمنطقی به نظر می‌رسد. فیلم گویا واقعاً فکر می‌کند این مکان انتخاب خوبی برای پنهان‌سازی است — و گویی نویسنده/کارگردان هنگام ایده‌پردازی چندان هوشیار نبوده است. خود فیلم نیز در جهت‌یابی مشکل دارد: آلینا به‌طور ناگهانی حافظه‌اش را از دست می‌دهد و در خیابان‌ها سرگردان می‌شود، اما فیلم و شخصیت اصلی هر دو به همان اندازه بی‌جهت و بی‌هدفند؛ آمزیا بهانه‌ای برای نمایش رفتارهای بی‌مسئولانه و خودمحورانه شده است. اگر ناگهان هویت‌مان را فراموش کنیم، غریزی‌ترین واکنش جست‌وجوی کمک — مانند بیمارستان یا ایستگاه پلیس — نیست؟ یا آیا فوراً به جیب‌بری و التماس خواهیم افتاد؟ همچنین شخصیت مرتب ادعا می‌کند «سگم را گم کرده‌ام» در حالی که واقعاً آن را رها کرده است — شاید خودش فراموش کرده باشد، اما اگر چنین است چرا هنوز یادش می‌آید صاحب سگ بوده؟ به کمک یک طرفدار مشخص می‌شود که آلینا نویسنده مجموعه‌ای از داستان‌های کوتاه به نام Italian Studies است، پس او سراغ کتابخانه می‌رود و پس از خواندن نسخه‌ای از کتاب، آن را امضا می‌کند؛ حال آنکه، همان‌طور که خواننده‌ای در همان میز می‌گوید، ممکن است او نویسنده باشد اما کتاب متعلق به کتابخانه است و امضا کردن آن در عمل آسیب به مال عمومی است. در نهایت، چون داستان‌هایش عمدتاً درباره جوانان است، آلینا تصمیم می‌گیرد رمانی درباره نوجوانان بنویسد و نتیجه می‌گیرد «برای این کار باید با چند نوجوان وقت بگذرانم.» با توجه به نوجوانانی که او انتخاب می‌کند — از جمله همان جوان معتاد و ورق‌خوان — به نظر می‌رسد رمان جدیدش هم به اندازه این فیلم نارس و سطحی خواهد بود.