فیلم In Fabric 2018

این فیلم را به خاطر نفرت عمیقم از آن، نیم ستاره می‌دهم، اما نکته اینجاست: آیا چنین واکنشی ارزش پنج ستاره ندارد؟ بی‌علاقه بودن به یک فیلم و به سادگی ادامه دادن و هرگز به آن فکر نکردن، بیشتر از یک نیم ستاره توهین‌آمیز است. نفرت شدید من از «در پارچه» بدین معناست که در طول تماشای آن، مجموعه‌ای از احساسات را تجربه کردم و...

این فیلم را به خاطر نفرت عمیقم از آن، نیم ستاره می‌دهم، اما نکته اینجاست: آیا چنین واکنشی ارزش پنج ستاره ندارد؟ بی‌علاقه بودن به یک فیلم و به سادگی ادامه دادن و هرگز به آن فکر نکردن، بیشتر از یک نیم ستاره توهین‌آمیز است. نفرت شدید من از «در پارچه» بدین معناست که در طول تماشای آن، مجموعه‌ای از احساسات را تجربه کردم و این دقیقاً همان چیزی است که یک فیلم‌ساز واقعاً سعی در دستیابی به آن دارد، درست است؟ احضار احساسات، صرف‌نظر از نتیجه؟ و برای این هدف، «در پارچه» یک موفقیت واقعی است. پنج ستاره! پیتر استریکلند، نویسنده و کارگردان، یکی از موفق‌ترین فیلم‌سازان از نظر بصری و صوتی در حال حاضر است که تاکنون انتقادات قابل توجهی دریافت کرده و موفقیت‌های محدودی در سینماهای هنری و جشنواره‌ها داشته، اما نتوانسته تأثیر زیادی در جریان اصلی بگذارد. با این حال، به نظر نمی‌رسد که او چندان نگران این موضوع باشد، زیرا جدیدترین اثرش، «در پارچه»، به راحتی غیرقابل نفوذترین و منحصر به فردترین کار در کارنامه‌اش است. در ظاهر، داستان ساده‌ای دارد – یک مشتری بی‌خبر، لباسی را می‌خرد که به نظر می‌رسد جن زده است (یا ممکن است ذاتاً شیطانی باشد) و این لباس هرج و مرج را در زندگی‌اش به وجود می‌آورد. اما همان‌طور که هر کسی که فیلم‌های قبلی استریکلند را دیده است می‌داند، خلاصه‌های ساده داستانی نمی‌توانند به راحتی غنای آثار او را منتقل کنند. «در پارچه» به وضوح با قدرت تحول‌آفرین لباس‌های زیبا و تأثیرات مثبت روانی که می‌توان با پوشیدن چیزی که به آن اعتماد داریم، در ارتباط است، اما استریکلند بیشتر به تمسخر عناصر بی‌رحمانه مصرف‌گرایی، به‌ویژه جذابیت زننده «تخفیف» و ذهنیت گله‌ای که توسط شرکت‌های خرده‌فروشی در روز جمعه سیاه ایجاد می‌شود، می‌پردازد. مشکل بزرگ فیلم این است که در واقع شامل دو داستان به هم پیوسته است، اما از آنجا که داستان اول بسیار جذاب‌تر است، باعث ایجاد ضعفی در روایت در نیمه دوم می‌شود و در کل، به هیچ وجه به آثار بهترین او، «دوک بورگاندی»، نزدیک نیست. با این وجود، بازی‌ها فوق‌العاده‌اند، فیلم به لحاظ بصری (و صوتی) شگفت‌انگیز است، و به طرز استثنایی خنده‌دار است. داستان فیلم در حومه لندن در زمانی نامشخص (هرچند به وضوح در دهه 1980) روایت می‌شود و داستان یک متصدی بانک به نام شیلا وولچاپل را دنبال می‌کند. او مادر یک پسر نوجوان به نام وینس است و به تازگی از همسرش جدا شده است. زندگی شیلا در رکود است و او به دنبال ایجاد یک تأثیر خوب در یک قرار ملاقات جدید است. در فروشگاه دنتلی و سوپر، او لباسی زیبا می‌خرد، اما به زودی متوجه می‌شود که این لباس چیزهای عجیبی را به همراه دارد. در کل، با وجود برخی مشکلات و ضعف‌های روایی، «در پارچه» فیلمی زیبا و با ظرافت است که به طرز غافلگیرکننده‌ای سرگرم‌کننده و خنده‌دار است. این اثر به‌طور خاص از نظر بصری و صوتی جذاب است و تجربه‌ای منحصر به فرد را برای تماشاگر فراهم می‌آورد.