فیلم Sky Captain and the World of Tomorrow 2004

وقتی چند دانشمند برجسته ناپدید می‌شوند، خبرنگار پولی (با بازی گوئنت پالترو) درگیر توطئه‌ای می‌شود که به نظر می‌رسد شامل ربات‌های عظیم و، البته، پایانِ جهان باشد. وقتی دکتر جنینگز (ترور بَکستر) قطعاتی از اطلاعاتی را که دربارهٔ این طرح دارد به او می‌دهد، شکِ او بیشتر می‌شود و همه‌چیز ممکن است حول محورِ مرموز و مدت‌ها غایبِ توتن‌کوف بچرخد. از توان خودش بیرون است،...

وقتی چند دانشمند برجسته ناپدید می‌شوند، خبرنگار پولی (با بازی گوئنت پالترو) درگیر توطئه‌ای می‌شود که به نظر می‌رسد شامل ربات‌های عظیم و، البته، پایانِ جهان باشد. وقتی دکتر جنینگز (ترور بَکستر) قطعاتی از اطلاعاتی را که دربارهٔ این طرح دارد به او می‌دهد، شکِ او بیشتر می‌شود و همه‌چیز ممکن است حول محورِ مرموز و مدت‌ها غایبِ توتن‌کوف بچرخد. از توان خودش بیرون است، بنابراین کمکت می‌طلبد از مرد سابقش جو (که به نام «اسکای کپیتان» شناخته می‌شود — جود لا) و با کمک دست راست او دِکس (جیووانی ریبیزی) تلاش می‌کنند منبعِ این ربات‌های رو به افزایشِ جسورانه — چه نوع زمینیِ راه‌رونده و چه نوعِ پروازی — را بیابند و امیدوار باشند نقشه‌ای که درباره‌اش اطلاعات کمی دارند را نقش بر آب کنند. وقتی دِکس ربوده می‌شود، مجبور می‌شوند از فرانکی (با بازی آنجلینا جولی) و کشتی جنگی هوابردِ مجهز به پرچم یونیون جک کمک بگیرند و به‌زودی خود را در میانهٔ کوه‌های برف‌گرفتهٔ هیمالیا می‌یابند، جایی که فکر می‌کنند توتن‌کوف لانه دارد. من ظاهر فیلم را دوست داشتم؛ کمی مرا به سریال‌های ماجراجوییِ قدیمیِ «فلش گوردون» دههٔ ۱۹۳۰ یادآوری می‌کرد: تصویربرداری تا حدی تک‌رنگ با ته‌رنگی رنگی، سرشار از اکشن و بازی‌های اغراق‌آمیز که به‌طور شیک با مجموعه‌ای هیجان‌انگیز از ابزارهای گوناگون و ویرانی‌های تمام‌عیار همراه شده‌اند تا در پایان‌بندیِ نسبتاً قابل‌پیش‌بینی به سرانجام برسند. فیلم کمی طولانی است و هر چه کمتر دربارهٔ برخی دیالوگ‌ها گفته شود، بهتر، اما از نوع خاصِ ماجراجوییِ مذکور خوشم آمد و از دیدنش لذت بردم.