فیلم Watcher 2022

واچر گاهی با ریتمی پراکنده و به‌ظاهر آشفته پیش می‌رود، اما پایان‌بندی قوی‌اش ارزش صبر کردن را دارد. فیلم با صبر و احتیاط جلو می‌آید و مدت زیادی را به برجسته‌کردن انزوا و تنهایی شخصیت اصلی اختصاص می‌دهد؛ هر لحظه از این «سوزاندن آهسته» حس پارانویا و احساس تحت‌نظر بودن را تشدید می‌کند. مایکا مونرو بار دیگر توانایی‌اش در ژانر وحشت را ثابت می‌کند — همان‌طور...

واچر گاهی با ریتمی پراکنده و به‌ظاهر آشفته پیش می‌رود، اما پایان‌بندی قوی‌اش ارزش صبر کردن را دارد. فیلم با صبر و احتیاط جلو می‌آید و مدت زیادی را به برجسته‌کردن انزوا و تنهایی شخصیت اصلی اختصاص می‌دهد؛ هر لحظه از این «سوزاندن آهسته» حس پارانویا و احساس تحت‌نظر بودن را تشدید می‌کند. مایکا مونرو بار دیگر توانایی‌اش در ژانر وحشت را ثابت می‌کند — همان‌طور که در آثار قبلی‌اش مثل It Follows و The Guest نشان داده بود — و بازی او در نقش زنی که به‌تدریج درگیر شک و ترس می‌شود، بسیار تأثیرگذار است. با این حال، ریتم کش‌دار فیلم گاهی باعث می‌شود بیننده خسته یا حواس‌پرت شود؛ مخصوصاً تا وقتی که انگیزه واقعی فیلم به‌خوبی شکل نگرفته است. بیست دقیقه پایانی اما شدید، پُرتنش و رضایت‌بخش است و فوراً نتیجه‌گیری می‌کند که ماندن تا پایان را توجیه می‌کند. داستان درباره جولیا (مایکا مونرو) و همسرش فرانسیس (کارل گلاسمن) است که از نیویورک به بخارست می‌آیند؛ جولیا زبان محلی را بلد نیست و از همان ابتدا در موقعیتی نامطمئن قرار می‌گیرد. وقتی او یک‌شب از پنجره می‌بیند کسی به او نگاه می‌کند و آن شخص به او دست تکان می‌دهد، شک‌ها آغاز می‌شود — آیا همسایه‌ای بیکار است یا چیزی شوم‌تر در جریان است؟ کشف قتل وحشیانه‌ای در نزدیکی محل زندگی‌شان اوضاع را برای جولیا پیچیده‌تر می‌کند. کلویی اوکونو در خلق و حفظ حس تهدید موفق عمل کرده و فیلم به کمک فیلمنامه‌ای نسبتاً محکم و بازی خوب مونرو، به‌خوبی از تخیل مخاطب بهره می‌گیرد. فیلم در لحظات پایانی یک پیچش جسورانه دارد که تأثیرگذار است، اما متأسفانه بلافاصله با یک کلیشه نسبتاً معمولی همراه می‌شود که از شدت آن کاسته و تأثیر صحنهٔ قبل را کم‌رنگ می‌کند؛ به‌نظر می‌رسد نویسندگان در آخرین لحظه از انجام یک انتخاب جسورانه عقب‌نشینی کردند. قوت واقعی واچر در ساختن تدریجی و حساب‌شدهٔ جو و تعلیق است؛ هرچند پرداخت نهایی تا حدی به سطح متوسط نزدیک می‌شود، اما بازی‌ها قابل‌قبول‌اند و فیلم در بسیاری از لحظات از منظر روان‌شناختی متفاوت و مؤثر عمل می‌کند. به‌عنوان یک طرفدار ژانر وحشت، واچر ارزش دیدن دارد؛ اگرچه انتظار تجربه‌ای پیوسته و پرتعلیق تمام مدت را ندارید، پایان‌بندی فیلم شما را راضی خواهد کرد. امتیاز: 69% حکم کلی: خوب