فیلم Men 2022

«Men» اثری است که تماشاگر را با تصویربرداری خیره‌کننده، سکانس جنگل مسحورکننده و موسیقی‌متنی ناپایدار اما اپرایی مواجه می‌کند. فیلم با بازی درخشان روری کینیر که در نقش‌های متعدد، حضورش را با جلوه‌ای سرد و دل‌آزار تثبیت می‌کند، تصویری آزاردهنده و مبهم از وحشت ارائه می‌دهد. جسی باکلی در نقش هارپر نیز اجرای شدیدی دارد که بار عاطفی فیلم را به دوش می‌کشد و شخصیتی...

«Men» اثری است که تماشاگر را با تصویربرداری خیره‌کننده، سکانس جنگل مسحورکننده و موسیقی‌متنی ناپایدار اما اپرایی مواجه می‌کند. فیلم با بازی درخشان روری کینیر که در نقش‌های متعدد، حضورش را با جلوه‌ای سرد و دل‌آزار تثبیت می‌کند، تصویری آزاردهنده و مبهم از وحشت ارائه می‌دهد. جسی باکلی در نقش هارپر نیز اجرای شدیدی دارد که بار عاطفی فیلم را به دوش می‌کشد و شخصیتی آسیب‌دیده و درگیر درد را باورپذیر می‌سازد. داستان فیلم با بازگشت هارپر به روستایی در گلاسترشایر پس از مرگ ظاهری همسرش آغاز می‌شود؛ جایی که اهالی به‌طرزی آزاردهنده شبیه به یکدیگرند و حضور مردی برهنه او را دنبال می‌کند. فیلم تم‌هایی درباره‌ی غم، تروما و دینامیک‌های سمی جنسیتی را کاوش می‌کند و لحظاتی تصویری و صوتی ایجاد می‌کند که تا مدت‌ها در ذهن می‌ماند. طراحی صحنه، گریم و جلوه‌های بصری در خلق چهره‌های متعدد یک بازیگر و لحظات ترسناک بسیار مؤثر عمل می‌کنند و صدابرداری و موسیقی، فضای تهدیدآمیزی را تقویت می‌کنند. با این حال، فیلم نقاط ضعفی هم دارد. پیام فیلم گاه بیش از حد آشکار و دست‌کم گرفته‌‌نشده است و بارها تکرار می‌شود؛ تا جایی که ارتباط عاطفی با قهرمان تا حدی از بین می‌رود. خطِ داستانی زیربنایی درباره‌ی ازدواج متزلزل هارپر نسبتا توسعه‌نیافته باقی می‌ماند و تکرار تم‌ها خستگی‌آور می‌شود. در نیمهٔ پایانی، فیلم به خشونتِ بدنی و جلوه‌های شوکه‌کننده‌ای می‌پردازد که برای اثباتِ همان پیامِ تکراری بارها تکرار می‌شود و این انتخابِ ژانری، جذابیتِ آغاز فیلم — که بیشتر روان‌شناختی و کنجکاوترانه بود — را تضعیف می‌کند. پیرنگ و دیالوگ‌ها گاهی در خدمتِ انتقالِ حس نیستند و متکی‌بودن بر گریم و هنرهای جلوه‌های بصری برای خلق شخصیت‌ها به‌وضوح دیده می‌شود. ریتم فیلم در برخی بخش‌ها کند به‌نظر می‌رسد و پایان‌بندی برای برخی تماشاگران کم‌فایده و ناامیدکننده خواهد بود. با این همه، برای علاقه‌مندان به وحشتِ فولکلوریکِ مبهم و فیلم‌هایی که بیشتر حس و فضا را جایگزین پاسخ‌های روشن می‌کنند، «Men» تجربه‌ای آزاردهنده، ماندگار و به‌طرزی لذت‌بخش اندوهناک است. در مجموع، «Men» فیلمی است که هم ستایش‌برانگیز و هم جنجالی است: تصویربرداری، بازی‌ها (به‌ویژه اجرای‌های کینیر و باکلی)، گریم و صدا از نقاط قوت آن‌اند؛ اما پیامِ سنگین، پرداخت ناقص شخصیت‌پردازی و تمایل به جلوه‌های بدنیِ افراطی در پایان، آن را برای برخی بینندگان ناکام می‌سازد.