انیمیشن Leo 2023

«لئو» یک سوسمار است که سال‌ها همراه با دوست لاک‌پشتش «اسکوئرْتل» در کلاس مدرسه زندگی کرده و بچه‌ها را تماشا کرده‌اند. آن‌ها در قضاوت لحظه‌ای دربارهٔ کودکان—گِله‌من، پول‌دار، تنها و غیره—حرفه‌ای شده و کمی خسته و بدبین شده‌اند. گفت‌وگویی اتفاقی به «لئو» آشکار می‌کند که ممکن است در حال نزدیک شدن به مرگ پیری باشد؛ او تصمیم می‌گیرد روزهای آخر عمرش را در آن قفس...

«لئو» یک سوسمار است که سال‌ها همراه با دوست لاک‌پشتش «اسکوئرْتل» در کلاس مدرسه زندگی کرده و بچه‌ها را تماشا کرده‌اند. آن‌ها در قضاوت لحظه‌ای دربارهٔ کودکان—گِله‌من، پول‌دار، تنها و غیره—حرفه‌ای شده و کمی خسته و بدبین شده‌اند. گفت‌وگویی اتفاقی به «لئو» آشکار می‌کند که ممکن است در حال نزدیک شدن به مرگ پیری باشد؛ او تصمیم می‌گیرد روزهای آخر عمرش را در آن قفس شیشه‌ای تمام نکند. وقتی معلم موقتی مقرراتی می‌گذارد که هر کودک باید حیوانی را برای آخر هفته با خودش ببرد، او فرصت فرار را می‌بیند. تلاش‌های فرارش طنز فیزیکی دارد، اما در عوض با هر کودک رابطه‌ای عاطفی برقرار می‌کند. او می‌تواند صحبت کند—و فقط با آن‌ها صحبت می‌کند؛ آن‌ها برایش خاص‌اند. «لئو» به دوست مخفی‌شان تبدیل می‌شود که آرام‌آرام نقش مددکار اجتماعی/مشاور/موتیواتور را پیدا کرده و حتی اگر به آزادی نزدیک‌تر نشود، محبوب دل‌ها می‌شود. آیا می‌تواند قبل از رسیدن به سن ۷۵ به اِورگلیدز برسد؟ فیلم تا حدودی مرا به یاد Ron’s Gone Wrong انداخت، چون از انیمیشن و نثری طعنه‌آمیز برای جلب توجه ما به این استفاده می‌کند که چطور کودکان کم‌وبیش «بدون والدینگ» رها می‌شوند؛ رها در برابر وسایل و وابسته به تأیید (یا سلطه) هم‌سالان. شخصیت‌پردازی انسان‌ها اغراق‌آمیز است، اما این اغراق به‌خوبی نشان می‌دهد که چگونه دامنهٔ وسیعی از شیوه‌های فرزندپروری منجر به تولید کودکان آسیب‌پذیر و ناکامل می‌شود. پایان فیلم شامل یک تعقیب و گریز جذاب با اتوبوس و چند تمساح تهدیدآمیز است—ولی آیا آن‌ها به اندازهٔ یک خانم مالکین خسته و ناراضی ترسناک‌اند؟ ارزش دیدن دارد. به‌طور غیرمنتظره‌ای بسیار بامزه است. انتظار داشتم فیلم ضعیف باشد، اما خوشبختانه اشتباه می‌کردم: در ترکیب معنا و طنز خوب عمل می‌کند و بارها خنده‌ام گرفت. ابتدا نگران صدای بازیگر اصلی بودم که ممکن است آزاردهنده باشد، اما او توانسته نقش را خوب اجرا کند. بیل بور هم حضور دلپذیری دارد و سایر صداپیشگان نیز عملکرد خوبی دارند. بخش‌های موسیقایی چندان هماهنگ نیست، اما چندان هم ضربه‌ای به فیلم نمی‌زند. در مجموع فیلم نسبتاً برجسته‌ای است. دلگرم‌کننده و مثبت.