فیلم The Lives of Others 2006

مردان خوبی که با شرایط تراژیک در یک دوره تاریخی جالب مواجه هستند. چون زندگی شخصیت‌های اصلی را از منظر افسر استاسی که در حال تحقیق درباره آن‌هاست، مشاهده می‌کنید، اطلاعات بیشتری نسبت به خود شخصیت‌ها درباره وضعیت بی‌امیدشان به دست می‌آورید. این موضوع باعث می‌شود تا رنجی که آن‌ها متحمل می‌شوند، تراژیک‌تر به نظر برسد. این فیلم را به شدت دوست دارم. تا به حال تنها...

مردان خوبی که با شرایط تراژیک در یک دوره تاریخی جالب مواجه هستند. چون زندگی شخصیت‌های اصلی را از منظر افسر استاسی که در حال تحقیق درباره آن‌هاست، مشاهده می‌کنید، اطلاعات بیشتری نسبت به خود شخصیت‌ها درباره وضعیت بی‌امیدشان به دست می‌آورید. این موضوع باعث می‌شود تا رنجی که آن‌ها متحمل می‌شوند، تراژیک‌تر به نظر برسد. این فیلم را به شدت دوست دارم. تا به حال تنها فیلمی است که من و پدرم را به گریه انداخته است. این فیلم بیشتر از اینکه یک تریلر باشد، نمونه‌ای واضح از قدرت فسادآور دولت و افرادی است که مسئول طراحی و اجرای سیاست‌های آن هستند. "دریمان" (با بازی سباستین کُخ) یک نمایش‌نامه‌نویس آلمانی شرقی است که به خاطر آثارش که فضایل جمهوری مردمیشان را ستایش می‌کند، در میان نخبگان کمونیستی محبوب است. وزیر "همپف" (با بازی توماس تی‌مه) تمام تلاش‌های حمایتی را با او انجام می‌دهد، اما در عین حال از استاسی می‌خواهد تا او را زیر نظر داشته باشد. "گروویتز" (با بازی اولریش توکور) که بسیار جاه‌طلب است، همکار دقیقش "وایسلر" (با بازی اولریش موه) را برای مدیریت نظارت انتخاب می‌کند و داستان آغاز می‌شود. خیلی زود متوجه می‌شوند که توسط سیاستمدار برای بی‌اعتبار کردن نویسنده به دلایل متفاوتی مورد استفاده قرار گرفته‌اند. او به بازیگر "کریستا-ماریا" (با بازی مارتینا گدک) که به طرز تصادفی دوست دختر شکار جدیدشان است، چشم‌داشت دارد. او در گذشته به طور بسیار reluctant به پیشرفت‌های او پاسخ مثبت داده است، اما بر اساس این باور که مقاومت در برابر او تقریباً بی‌فایده است زیرا او فردی نیست که بتوان با او مخالفت کرد. اگر به دنبال مدرکی از این موضوع بودند، کافی است به "جرسکا" (با بازی ولکمار کلاینارت) نگاه کنند که اکنون به زندگی در یک آپارتمان مشترک افتضاح پرداخته و نمی‌تواند کار پیدا کند. وفاداری پیشین "وایسلر" اکنون کمی متزلزل می‌شود. او از اینکه مورد سوءاستفاده قرار بگیرد، خوشش نمی‌آید و با ادامه نظارتش، متوجه می‌شود که شاید هدف‌های او درست نیستند! به تدریج، عناصر سیاسی و درون‌گروهی به آن‌ها نزدیک‌تر می‌شوند و با افزایش فشار برای ارائه نتایج، اوضاع برای همه به طرز تراژیکی تغییر می‌کند. این فیلم به خوبی با سرعت و نگارش هوشمندانه، انتقادی از رژیم‌های توتالیتر را به تصویر می‌کشد. مردم در ترس زندگی می‌کنند و بنابراین conform می‌شوند؛ دولت تمام جنبه‌های زیرساخت زندگی روزمره را کنترل می‌کند و آن‌هایی که به سرعت بر روی نردبان قدرت صعود کرده‌اند، به زودی تمام ویژگی‌های اورول را به نمایش می‌گذارند. باید از گدک تقدیر کرد که به خوبی شخصیت متضادی را به تصویر می‌کشد که باید عشق و زندگی‌اش را به تعادل برساند و همچنین از موه که نشان می‌دهد او نیز به عنوان یک استاد سابق در هنرهای القایی، ممکن است بتواند تغییر کند. حتی نشان انسانی از خود بروز دهد. یک صحنه جالب وجود دارد که یکی از همکارانشان در حال تعریف جوکی درباره اریش هونکر است و به طور تصادفی شنیده می‌شود. ما او را بعداً دوباره می‌بینیم - اما هیچ‌کدام از شخصیت‌ها کارهایی را که برایشان تعیین شده بود، انجام نمی‌دهند!