فیلم Scoop 2006

معمایی–کمدیِ دلپذیر با اسکارلت جوهانسون «Scoop» (2006) فیلمی معمایی–کمدی–رمانتیک نوشته و کارگردانی وودی آلن است. اسکارلت جوهانسون در نقش ساندرا پرانسکی، یک خبرنگار دانشجویی دست‌وپاچلفتی که در تعطیلات در انگلستان به‌سر می‌برد، بازی می‌کند. او از روحِ یک خبرنگارِ درگذشته (با بازی ایان مک‌شین) خبری درباره هویت یک قاتل زنجیره‌ای محلی می‌گیرد و با شعبده‌باز دست‌وپاچلفتی، سید واترمن (وودی آلن)، تیم تشکیل می‌دهد؛ این سرنخ آن‌ها...

معمایی–کمدیِ دلپذیر با اسکارلت جوهانسون «Scoop» (2006) فیلمی معمایی–کمدی–رمانتیک نوشته و کارگردانی وودی آلن است. اسکارلت جوهانسون در نقش ساندرا پرانسکی، یک خبرنگار دانشجویی دست‌وپاچلفتی که در تعطیلات در انگلستان به‌سر می‌برد، بازی می‌کند. او از روحِ یک خبرنگارِ درگذشته (با بازی ایان مک‌شین) خبری درباره هویت یک قاتل زنجیره‌ای محلی می‌گیرد و با شعبده‌باز دست‌وپاچلفتی، سید واترمن (وودی آلن)، تیم تشکیل می‌دهد؛ این سرنخ آن‌ها را به پسر ثروتمندِ یکی از لردهای سرشناس، پیتر لایمن (هیو جکمن)، هدایت می‌کند و ساندرا برای پیدا کردن اطلاعات با او قرار می‌گذارد. آیا لایمن همان «قاتلِ کارت‌های تاروت» است یا نه؟ اگرچه فیلم تا حدی فانتزی و بامزه است، «Scoop» در درجه اول یک معماست و لذتِ تلاش برای کشف هویت قاتل را به همراه دارد. در داستان، پیتر لایمن بیش از همه از منظر ساندرا که به او دل می‌بازد دیده می‌شود؛ بنابراین بیننده نسبت به او همدلی پیدا می‌کند. این فیلم کمدی است، اما از نوعی نیست که بیننده را از خنده رها کند؛ بیشتر ملایم، هوشمندانه و خوش‌طعم است تا کمدیِ بلندی مثلِ «Ace Ventura». اگر دنبال خنده‌های مکررِ از ته دل هستید، این فیلم همان نیست. درخشش فیلم بیشتر به‌خاطر سه بازیگر اصلی و شیمیِ بین آن‌هاست. تیمِ وودی (سید) و اسکارلت (ساندرا) و رابطه پدرانه/دخترانه‌شان جالب است. از وقتی «The Horse Whisperer» را دیدم می‌فهمیدم که اسکارلت قرار است یکی از زیباترین چهره‌های سینما شود، و در این فیلم هم همین‌طور است. اسکارلت در زمان فیلم‌برداری ۲۱ ساله بود و فیلم صرفاً به‌خاطر او دیدنی است؛ اما انتظار صحنه‌های مبتذل نداشته باشید—فقط یک صحنه با مایوی یک‌تکه و یک نما با لباس خواب نسبتاً محتاطانه وجود دارد. هیو جکمن بازیگر مردی معاصر و توانمند است و اینجا هم خوب ظاهر شده است، هرچند گهگاهی آدم یادِ شوخیِ ناخوشایندِ ناخن‌های فلزی می‌افتد! در مجموع «Scoop» معمایی–کمدی دلپذیری است با ایده‌های تازه، بازیگرانِ خوب با شیمی مناسب و لوکیشن‌های انگلیسی. صادقانه بگویم در بیست و پنج دقیقه اول فکر نمی‌کردم فیلم را بپسندم، اما کم‌کم با فضای فیلم همراه شدم. تعاملِ شخصیت‌های اصلی، روایت و رازِ فزاینده مخاطب را تا پایان درگیر نگه می‌دارد. از عناصر خلاقانه و دیوانه‌وار هم لذت بردم—مثلاً عبور از رودِ ستیکس همراه با شخصیتِ مرگ و بازپدید شدنِ روحِ خبرنگار—که به هوای تازهٔ فیلم کمک می‌کنند. مدت زمان: ۹۶ دقیقه. فیلم‌برداری در لندن و حومهٔ انگلیس انجام شده است. امتیاز: B+