فیلم Malignant 2021

فیلم Malignant بار دیگر یک اثر آغازین عالی برای یک فرنچایز جدید است که توسط یکی از موفق‌ترین فیلم‌سازان ژانر وحشت این قرن، جیمز وان، ساخته شده است. کارگردانِ بااستعداد داستانی پُرتم و رازآلود را که آکلا کوپر در نخستین فیلم‌نامه بلندش نوشته، می‌گیرد و تحت‌تأثیر ژانر جِیالو آن را پی می‌گیرد. با نقش‌آفرینی جذاب آنابل والیس در نقش شخصیت اصلی، افشاگری‌های غیرمنتظره اما پر...

فیلم Malignant بار دیگر یک اثر آغازین عالی برای یک فرنچایز جدید است که توسط یکی از موفق‌ترین فیلم‌سازان ژانر وحشت این قرن، جیمز وان، ساخته شده است. کارگردانِ بااستعداد داستانی پُرتم و رازآلود را که آکلا کوپر در نخستین فیلم‌نامه بلندش نوشته، می‌گیرد و تحت‌تأثیر ژانر جِیالو آن را پی می‌گیرد. با نقش‌آفرینی جذاب آنابل والیس در نقش شخصیت اصلی، افشاگری‌های غیرمنتظره اما پر از توضیحات در پردهٔ سوم شجاعانه‌اند و بخش اول نسبتاً کلیشه‌ای و کم‌هیجان را تقویت می‌کنند. در حالی که سکانس‌های اکشن چشمگیر جنبه‌های فنی را برجسته می‌کنند، موسیقی جوزف بیشارا انتخاب‌های خلاقانه‌ای دارد که ممکن است همه تماشاگران را راضی نکند. برای طرفداران وحشت، شدیداً توصیه‌اش می‌کنم. امتیاز: B+ این یکی از احمقانه‌ترین فیلم‌هایی است که در طولانی‌مدت دیدم؛ از ابتدا تا انتها یک فاجعه بود. «پیچش» داستان خیلی زود، خیلی آشکار و بارها لو می‌رود، سپس آن‌قدر توضیح داده می‌شود که هرگونه ظرافت از بین می‌رود، و اجرا هم نه بدیع است و نه هوشمندانه. نمی‌فهمم چطور بعضی‌ها از این فیلم خوششان آمده — حس می‌کنم دیوانه شده‌ام. خیلی کم پیش می‌آید این را بگویم، اما از این فیلم احمقانه متنفر شدم. مثال کلاسیک این است که تریلر بهترین بخش فیلم باشد. با این حال باید اعتراف کنم کاملاً گول خوردم و نمی‌دانستم فیلم قرار است چه باشد. وقتی اوایل گابریل را پشت پلاستیک نشان دادند... فهمیدم این چیزی نیست که انتظارش را داشتم. همان‌طور که مادرم می‌گفت: به شعورم توهین می‌کند. فیلم خیلی قوی شروع شد؛ پایان کمی طنزآمیز و احمقانه بود، اما در مجموع سرگرم‌کننده بود. من این فیلم را دوست داشتم — بهتر از بسیاری از فیلم‌های وحشت که در ۲۰۲۰ و ۲۰۲۱ آمدند. راستش کانجورینگ ۳ بهترین بود و این فیلم در ردهٔ دوم من قرار می‌گیرد. فیلم عجیبی است؛ نه لزوماً عجیبِ خوب و نه عجیبِ بد، فقط عجیب. از بازگشت جیمز وان به ریشه‌های وحشتش استقبال می‌کنم در فاصلهٔ انتظار برای تولید Aquaman 2. دربارهٔ فیلم، بخش‌هایی نامتناسب داشت، مانند بازیگری که چندان چشمگیر نبود. کارگردانی وان هم جز در سکانس پایانی که لحظات قابل‌توجهی داشت، چندان برجسته نبود. در کل نمی‌توانم بگویم فیلمی عادی یا فراموش‌شدنی است، اما از طرف دیگر تمایلی به بازدید دوباره ندارم. امتیاز: 2.75/5 Malignant سفری است که در جهات متفاوتی تغییر مسیر می‌دهد، آن‌طور که انتظارش را نداشتم. این فیلم تلاش جسورانه‌ای در تلفیق ژانرهاست و از المان‌های اسلشرها (موسیقی مشابه Friday the 13th/Halloween در آغاز را دوست داشتم)، فیلم‌های ارواح کلاسیک جیمز وان، اکشن و به‌طور عجیبی بخشی از عناصر طنز Scream بهره می‌برد. با این تنوع موضوعی، شناخت هویت دقیق فیلم دشوار بود. لحن فیلم عمدتاً جدی است، اما دیالوگ‌هایی ناموزون دارد که انگار از یک فیلم Scream بیرون آمده‌اند؛ این دو لحن متفاوت باعث می‌شود بعضی دیالوگ‌ها به‌جای بیان یک دید هنری، شبیه نوشته‌ای طنزآمیز و ضعیف به نظر برسند. صحنه‌های قتل بسیار خونین و بی‌رحم بودند که با روح ژانر اسلشر همخوانی دارد و برای فیلم نکتهٔ مثبتی است. تصاویر وارونه‌شدهٔ شکل انسانی قاتل بسیار آزاردهنده و نگران‌کننده بودند. از داستان کلی لذت بردم، هرچند شروع و پایان را قوی‌تر از میانهٔ نسبتاً کُند یافتم. پیچش داستان عالی بود و تا آخرین لحظات متوجهش نشدم؛ وقتی این پیچش رخ می‌دهد، فیلم به ریتم می‌رسد و برای بیست دقیقهٔ پایانی مرا کاملاً درگیر نگه داشت. در مجموع، Malignant فیلمی قابل‌قبول است؛ شاید کمی بیش از حد بلندپروازانه برای چیزی که هست. حکم نهایی: قابل‌قبول امتیاز: 70/100 در Malignant جیمز وان تجربه‌ای بصری چشمگیر در ژانر وحشت خلق کرده که فیلمبرداری، طراحی تولید و زیبایی‌شناسی بیشترین بار را به دوش می‌کشند. آنابل والیس و همراهانش تا جای ممکن با فیلمنامهٔ ضعیف و بازیگران جانبی متوسط که بیشتر حکم پرکننده دارند تلاش کرده‌اند. اگر بتوانید از سی دقیقهٔ آغازین کند عبور کنید، ایده‌های نوآورانهٔ Malignant آن را از کلیشه‌های معمول فیلم‌های وحشت متمایز می‌کند و پیچش‌هایی دارد که تا پایان کنجکاوی‌تان را حفظ می‌کند. من واقعاً این فیلم را دوست داشتم. خیلی ترسناک نبود، ولی بسیار آزاردهنده و منزجرکننده بود. این فیلم کمتر می‌خواهد صرفاً ترس ایجاد کند و بیشتر می‌خواهد نشان دهد چه چیزی واقعی‌تر و ترسناک است. ایدهٔ تهدیدِ فیلم جالب بود و فیلم خوب مرا درگیر داستانی کرد که در هنگام تماشا باز می‌شد. پایان کمی شُل بود و احساس می‌کنم باید کمی طولانی‌تر می‌شد تا بهتر تمام شود، اما در غیر این صورت فیلمی عالی بود و آن را به همه توصیه می‌کنم.