فیلم Grand Prix 1966

حماسهٔ فرانکنهایمر دربارهٔ فرمول یک به‌خودی‌خود باشکوه است. در واقع داستانِ Grand Prix بسیار کم‌عمق است و به‌اندازهٔ کافی قصه برای توجیه زمان اجرای نسبتاً طولانی فیلم ندارد، با این حال هم هیجان‌انگیز و هم جذاب است. روایت عملاً حول قهرمانی مسابقات فرمول یک ۱۹۶۶ می‌چرخد و جمع بازیگرانِ پرتعداد را جیمز گارنر، ایو مونتان، برایان بدفورد، اوا ماری سنت و توشیرو میفونه هدایت می‌کنند. فیلم...

حماسهٔ فرانکنهایمر دربارهٔ فرمول یک به‌خودی‌خود باشکوه است. در واقع داستانِ Grand Prix بسیار کم‌عمق است و به‌اندازهٔ کافی قصه برای توجیه زمان اجرای نسبتاً طولانی فیلم ندارد، با این حال هم هیجان‌انگیز و هم جذاب است. روایت عملاً حول قهرمانی مسابقات فرمول یک ۱۹۶۶ می‌چرخد و جمع بازیگرانِ پرتعداد را جیمز گارنر، ایو مونتان، برایان بدفورد، اوا ماری سنت و توشیرو میفونه هدایت می‌کنند. فیلم به دشواری‌ها و مصائب رانندگان، چه در پیست و چه خارج از آن، می‌پردازد. درام انسانی کمی ملودراماتیک است و این نوع پرداخت در فیلم کم نیست، اما همین شخصیت‌پردازی‌ها باعث می‌شوند با قهرمانان داستان همدل شویم و آن‌ها را بهتر درک کنیم. وقتی رانندگان روی پیست‌اند، ساختار روانی‌شان را می‌شناسیم؛ رانندگی‌شان بازتابی از انگیزه‌ها و استقامت عاطفی‌شان است. بخش‌های مسابقه به‌طرز برجسته‌ای توسط فرانکنهایمر فیلمبرداری شده‌اند؛ او از نماهای متعدد برای تقویت تجربه استفاده می‌کند و بخش‌های صفحه‌تقسیم (اسپلیت‌اسکرین) را هم به‌کار می‌گیرد تا ما را کاملاً با شخصیت‌های کلیدی درگیر سازد. دو سکانس تصادف واقعاً نفس‌گیر‌اند و با وضوحی فیلمبرداری شده‌اند که یادآور می‌شود در این ورزش بشر واقعاً جان می‌باخت. کار صداگذاری و تدوین فیلم به‌سادگی خیره‌کننده است. فیلم را روی بزرگ‌ترین صفحه‌ای که امکان دارد ببینید؛ و اگر می‌خواهید در خانه تماشا کنید، از بهترین نسخهٔ موجود استفاده کنید. ۸/۱۰