فیلم Everybody’s Fine 2009

فیلم جاده‌ای تا حدودی خسته‌کننده رابرت دنیرو نقش مردی بیوه را بازی می‌کند که دلخور است چون هر چهار فرزندش برنامه‌شان برای بازگشت در روز شکرگزاری را لغو کرده‌اند، بنابراین او تصمیم می‌گیرد به‌جای انتظار برای آمدن آن‌ها، خودش یکی‌یکی به دیدنشان برود (با بازی کیت بکینسیل، سم راک‌ول و درو بریمور) و در طول حدوداً یک هفته سفر سرتاسری‌ای را آغاز می‌کند. من دلیل همه‌ی امتیازهای...

فیلم جاده‌ای تا حدودی خسته‌کننده رابرت دنیرو نقش مردی بیوه را بازی می‌کند که دلخور است چون هر چهار فرزندش برنامه‌شان برای بازگشت در روز شکرگزاری را لغو کرده‌اند، بنابراین او تصمیم می‌گیرد به‌جای انتظار برای آمدن آن‌ها، خودش یکی‌یکی به دیدنشان برود (با بازی کیت بکینسیل، سم راک‌ول و درو بریمور) و در طول حدوداً یک هفته سفر سرتاسری‌ای را آغاز می‌کند. من دلیل همه‌ی امتیازهای مثبت را متوجه نمی‌شوم. بی‌تردید فیلم با کیفیت ساخته شده، بازیگران عالی‌اند و پیام خوبی دارد، اما از ابتدا تا انتها ساده و یکنواخت است. شاید این داستان برای کسانی که با شخصیت دنیرو همذات‌پنداری می‌کنند بهتر عمل کند، اما برای دیگران این یک فیلم جاده‌ای واقعاً کند و خسته‌کننده است. خسته‌کننده بودن بزرگ‌ترین گناه در سینماست. اگر می‌خواهید اجرای برجسته‌ی سم راک‌ول و کیت بکینسیل را ببینید، فیلم «فرشتگان برفی» (2007) را تماشا کنید. نمره: C