فیلم A Thousand and One 2023

عملکردی قوی و باورپذیر از تِیانا تیلور در قالب «آینز» دیده می‌شود؛ مادری که تصمیم می‌گیرد پسر جوانش «تری» را از خیابان‌های نیویورک پس بگیرد. آنچه در ادامه رخ می‌دهد به خوبی نشان می‌دهد هر دو با چه دشواری‌هایی روبه‌رو هستند: بزرگ شدن در شرایط کم‌‌فرصت و فقر، اما با اراده‌ای قوی برای ماندن کنار هم هرچند همیشه هم‌نظر نباشند. در مسیر، آینز با «لاکی»...

عملکردی قوی و باورپذیر از تِیانا تیلور در قالب «آینز» دیده می‌شود؛ مادری که تصمیم می‌گیرد پسر جوانش «تری» را از خیابان‌های نیویورک پس بگیرد. آنچه در ادامه رخ می‌دهد به خوبی نشان می‌دهد هر دو با چه دشواری‌هایی روبه‌رو هستند: بزرگ شدن در شرایط کم‌‌فرصت و فقر، اما با اراده‌ای قوی برای ماندن کنار هم هرچند همیشه هم‌نظر نباشند. در مسیر، آینز با «لاکی» (ویلیام کتلِت) که مردی قابل و نسبتا باثبات است ازدواج می‌کند و به‌نظر می‌رسد تری — که در کودکی به‌خوبی توسط آرون کینگزلی آدتولا بازی شده و در مراحل بعدی توسط آون کورنتی و سپس جوزایا کراس ایفای نقش می‌شود — شاید شانس رشد و تغییر را داشته باشد. اما رابطه مادر و پسر به آن شکلی که به نظر می‌رسد نیست و فشار نیروهای انتظامی همراه با یک صاحب‌خانه فرصت‌طلب، گویا در آستانه تخریب رؤیاهای آن‌هاست. فیلم در برخی بخش‌ها کمی کش‌دار و پراکنده می‌شود؛ می‌توانست حدود بیست دقیقه کوتاه‌تر و متمرکزتر بر شخصیت تری نوشته شود. با این حال، بررسی قدرتمند فیلم از ارزش‌های خانوادگی، وفاداری و بی‌تفاوتی اجتماعی آن‌قدر تأثیرگذار است که تماشاگر را وادار به توجه می‌کند. لحن و روایت فیلم گاهی از ایدهٔ اصلی فاصله می‌گیرد و وارد بخش‌هایی می‌شود که جذاب‌اند اما ارتباط مستقیمی با خط اصلی داستان ندارند؛ همین امر تا نزدیک پایان تمرکز روایت را تضعیف می‌کند. با وجود این کاستی‌ها، بازی‌ها بسیار قابل توجه‌اند؛ به‌ویژه اجرای تیلور و بازیگران نقش پسر در سنین مختلف که احساسات و پیچیدگی‌ها را خوب منتقل می‌کنند. لارمسازی کارگردان-نویسنده A.V. Rockwell در اولین اثر بلندش نویدبخش است و توانایی او در روایت قصه‌های تأثیرگذار دیده می‌شود، هرچند این تجربه هنوز کامل نیست و امیدواریم در آثار بعدی‌اش پخته‌تر شود. در مجموع، فیلم قصه‌ای تأثیرگذار درباره رابطه مادر و پسر است که دهه‌های مختلف نیویورک را زمینه‌ساز روایت خود می‌کند و موضوعاتی چون فقر، جرم، نژاد و نوسازی شهری را در هم می‌آمیزد. بازی‌ها و شخصیت‌پردازی‌ها زیبا هستند، هرچند شخصیت پسر گاهی بیش از حد مظلوم‌نما و دل‌واپس به نظر می‌رسد؛ با این حال، فیلم ارزش دیدن دارد—لازم نیست حتماً روی پرده بزرگ سینما تماشا شود؛ نسخهٔ تلویزیونی آن هم تماشایی است.