فیلم The Hills Have Eyes 2 2007

نسبت به نسخهٔ دیگری از The Hills Have Eyes 2 بهتر است، اما به خوبی دومین فیلم The Hills Have Eyes نیست... واقعاً نام‌گذاری این فیلم‌ها گیج‌کننده است. هم‌اتاقی‌ام این فیلم را خیلی دوست دارد چون به فیلم‌های ترسناکِ با تم نظامی علاقه‌مند است، و گرچه من چندان عاشقش نیستم، باز هم با کمال میل گه‌گاه آن را دوباره تماشا می‌کنم. امتیاز نهایی: ★★★ — خوشم...

نسبت به نسخهٔ دیگری از The Hills Have Eyes 2 بهتر است، اما به خوبی دومین فیلم The Hills Have Eyes نیست... واقعاً نام‌گذاری این فیلم‌ها گیج‌کننده است. هم‌اتاقی‌ام این فیلم را خیلی دوست دارد چون به فیلم‌های ترسناکِ با تم نظامی علاقه‌مند است، و گرچه من چندان عاشقش نیستم، باز هم با کمال میل گه‌گاه آن را دوباره تماشا می‌کنم. امتیاز نهایی: ★★★ — خوشم آمد. شخصاً پیشنهاد می‌کنم یک‌بار آن را امتحان کنید. متأسفانه این فیلم صرفاً یک کپی ضعیف از فیلم اول و بهره‌برداری نامطلوب از بازسازی ۲۰۰۶ آن است. این‌بار بازماندگان هسته‌ایِ شب‌گرد با موفقیت دسته‌ای از نیروهای آموزشی گارد ملی را شکار می‌کنند. به نظر می‌رسد مهارت‌های نظامی تمرین‌دیدهٔ آن‌ها در برابر دشمنان گرسنه کارساز نیست و یکی‌یکی حذف می‌شوند — حتی اسلحه‌های خودشان علیه‌شان استفاده می‌شود و باورنکردنی است که کسی از سرویس بهداشتی سیار بیرون می‌خزد! دیالوگ‌ها سطحی‌اند و مارتین وایس گویا موفق شده ضعيف‌ترین گروه بازیگری‌ای را کنار هم بیاورد که از زمان Mesa of Lost Women (۱۹۵۳) دیده‌ام. فیلم‌برداری خوب است و صحنه‌های خشونت‌آمیز را از نزدیک نشان می‌دهد، ولی به نظر می‌رسد یکی از عوارض بازماندن از ابر قارچی این است که شخصیت‌ها حتی وقتی از فاصلهٔ پنج گام به سرشان شلیک می‌شود هم انگار کشته نمی‌شوند — چیزی که بعد از مدتی واقعاً خسته‌کننده می‌شود. وز کروون هنوز در این پروژه نقش داشته، اما مطمئنم حتی خودش هم الآن با دیدن نتیجه خواهد پرسید که چه فکری می‌کرده!