فیلم Leprechaun: Origins 2014

در پیاده‌روی در طبیعت ایرلند، گروهی از گردشگران با اهالی دیوانه‌‌ای در یک روستای دورافتاده برخورد می‌کنند؛ اهالی‌ای که قربانی‌هایی به یک لپری‌چان مرگبار تقدیم می‌کنند و قصد دارند گردشگران بعدی باشند. گروه باید راهی بیابد تا هم با اهالی و هم با آن موجود کشنده مبارزه کند. این فیلم آن‌قدرها هم بد نیست که شهرتش نشان می‌دهد. یکی از نقاط قوت اصلی، تلاش برای پیوند...

در پیاده‌روی در طبیعت ایرلند، گروهی از گردشگران با اهالی دیوانه‌‌ای در یک روستای دورافتاده برخورد می‌کنند؛ اهالی‌ای که قربانی‌هایی به یک لپری‌چان مرگبار تقدیم می‌کنند و قصد دارند گردشگران بعدی باشند. گروه باید راهی بیابد تا هم با اهالی و هم با آن موجود کشنده مبارزه کند. این فیلم آن‌قدرها هم بد نیست که شهرتش نشان می‌دهد. یکی از نقاط قوت اصلی، تلاش برای پیوند دادن سفر شخصیت‌ها با فولکلور منطقه است. فیلم بخش‌های نسبتاً جذابی دربارهٔ ریشه‌های سلتی منطقه دارد؛ از روایت‌ها دربارهٔ ساکنان پیشین و ارتباطشان با بناهای تاریخی داخل جنگل تا تدابیری که برای محافظت در برابر موجودِ شکارچی اندیشیده شده‌اند—همه این‌ها به فیلم هویتی محلی و جالب می‌دهد. علاوه‌براین، سکانس‌های اکشنِ خوش‌ساخت زیادی دارد که ریتم فیلم را سرعتی و پرهیجان نگه می‌دارد: از تعقیب زوج گمشده در جنگل گرفته تا صحنهٔ دنباله‌دار شدن گروه در جنگل و ورود به کلبهٔ ثانویه که در آن هدف واقعی حضورشان آشکار می‌شود، درگیری‌های جذاب در جنگل که آن‌ها را اسیر و آمادهٔ قربانی می‌کنند، مبارزهٔ نسبتاً خوب با موجود هنگام ظاهر شدن و اوج‌گیریِ درگیری بزرگ در کلبه که یکی از نکات برجسته است. لحظاتِ وقتی می‌فهمند در کلبه حبس شده‌اند، نخستین نشانه‌های حضور چیزی در آن‌جا و تلاش‌های برای سنگرگیری و شکستنِِ حصارها، همه بر تعلیق می‌افزایند و سکانس‌ها را پر از اکشن می‌کنند. پایان‌بندی هم تا حدی تأثیرگذار است: صحنه‌هایی که داخل کامیون هستند، فرار به جنگل با تعقیب موجود و کمین در خانه—همه تنش مناسبی می‌سازند و فیلم را با اکشنِ محکمی به پایان می‌رسانند. به‌علاوه، قتل‌های خونینِ نسبتاً خوبی هم دارد که ضعف‌هایش را تا حدی پوشش می‌دهد. با این حال فیلم چند مشکل دارد. بزرگ‌ترین مشکل این است که انگیزه‌های موجود هرگز یک‌دست و قابل‌قبول نیست؛ ابتدا به‌نظر می‌رسد به‌خاطر تجاوز به قلمروش با آن‌ها خصومت دارد، سپس پی‌درپی به تمِ فرنچایز دربارهٔ طمع برای طلا می‌پردازد، و بعد بخشی از داستان قربانی‌گیری می‌شود—که سازگاری منطقی ندارد و با دیگر اجزاء در تناقض است. این ناسازگاری باعث می‌شود موجود شبیه یک هیولأ معمولی به‌نظر برسد و ارتباط قابل‌توجهی با بقیهٔ آثار فرنچایز نداشته باشد. مشکل دیگر افکت‌های ویژهٔ ضعیف موجود است؛ اغلب تصویر طوری مبهم و دفرمه نشان داده می‌شود و برش‌های سریعِ تدوین باعث می‌شود تا پایان فیلم هم تصویر قابل‌روشنی از آن نداشته باشیم، درحالی‌که حضورش در بخش بزرگی از فیلم حس می‌شود. این موارد باعث کش‌دار و آزاردهنده شدن برخی بخش‌ها می‌شوند. رده‌بندی: R — زبان و خشونت گرافیکال. اسم‌گذاری فیلم عجیب است؛ در فیلم نه مبدأیی مطرح می‌شود و نه هیچ لپری‌چانی دیده می‌شود. شاید آن‌ها به عنوانِ عنوانِ دقیق‌تر اعتماد نداشتند: «ماجراهای درجه‌دوِ اسکَـر از The Descent به‌دلایلی». نمرهٔ نهایی: ★½ — خسته‌کننده و ناامیدکننده. تا جای ممکن از دیدن آن اجتناب کنید.