فیلم Marty 1955

امتیاز: 7/10 فیلم تصویری خوش‌ساخت از زندگی دههٔ ۱۹۵۰ است که شایستگی دریافت اسکار بهترین فیلم را دارد، هرچند بخش زیادی از آن امروز حالت مردم‌شناسی پیدا کرده است. خنده‌دار، شیرین و به‌وضوح مُدرن‌نشده، اما با این حال تماشای لذت‌بخشی است. فیلمنامهٔ برندهٔ اسکار پدی چِیفسکی که از نمایش تلویزیونی خودش توسعه یافته، لحظه‌ای مشخص از زندگی طبقهٔ کارگر برانکس را با گوش تیز برای دیالوگ و...

امتیاز: 7/10 فیلم تصویری خوش‌ساخت از زندگی دههٔ ۱۹۵۰ است که شایستگی دریافت اسکار بهترین فیلم را دارد، هرچند بخش زیادی از آن امروز حالت مردم‌شناسی پیدا کرده است. خنده‌دار، شیرین و به‌وضوح مُدرن‌نشده، اما با این حال تماشای لذت‌بخشی است. فیلمنامهٔ برندهٔ اسکار پدی چِیفسکی که از نمایش تلویزیونی خودش توسعه یافته، لحظه‌ای مشخص از زندگی طبقهٔ کارگر برانکس را با گوش تیز برای دیالوگ و مهر واقعی نسبت به شخصیت‌ها ثبت می‌کند، حتی وقتی آن شخصیت‌ها گاه بی‌رحمانه با هم رفتار می‌کنند و این رفتارها کاملاً مربوط به عصر خودشان به‌نظر می‌رسد. ارنست بورگناین در نقش مارتی، قصاب تنها که بارها شنیده «زشت» یا «کسل‌کننده» یا «پیر» است و شایستگی عشق را ندارد، فوق‌العاده است. بورگناین به مردی که نظرات منفی دیگران را در خود هضم کرده، آسیب‌پذیری و کرامت می‌بخشد و وقتی او در یک مجلس رقص با کلارا آشنا می‌شود، امید محتاطانه‌اش کاملاً باورپذیر است. بتسی بلِیر به‌خوبی کنار او قرار می‌گیرد؛ کلارا معلمی است که او هم از نامطلوب بودن خودش مطمئن است. ارتباط ظریف و محتاطانهٔ آن‌ها واقعی، سخت‌کسب و ارزشمند به‌نظر می‌رسد. بازیگران مکمل همگی در سطح خوبی قرار دارند، از مادر خفه‌کنندهٔ مارتی گرفته تا دوستانش که روی پیاده‌روها جمع می‌شوند و نصیحت‌های وحشتناکی می‌دهند چون کار بهتری برای انجام دادن ندارند. کارگردان دِلبرت من با حفظ ریتم تند و تمرکز صمیمی، کیفیت اثرِ نمایشی در چهارچوبی بسته را نگه می‌دارد حتی زمانی که فیلم فضای بصری‌اش را گسترش می‌دهد. آنچه فیلم را قدیمی نشان می‌دهد فقط سکسیسم و کلیشه‌های قومی نیست، بلکه دنیای اجتماعی بسیار مشخصی است که نشان می‌دهد: در آن زمان مجردهای سی ساله تراژدی به‌حساب می‌آمدند، مادران گناه را مثل ابزار جراحی به‌کار می‌گرفتند، و مردان هر شب جمع می‌شدند تا از زندگی کسل‌کننده‌شان شکایت کنند بدون اینکه به تغییر آن فکر کنند. با این حال، در هستهٔ خود، فیلم داستانی دوست‌داشتنی از دو تنهای تنهاست که یکدیگر را پیدا می‌کنند و بورگناین و بلِیر باعث می‌شوند برایشان دل بسوزانید.