فیلم The Assistant 2019

«دستیار» داستانی به‌موقع درباره سوءاستفاده از قدرت در محیط کار است که مرا تکان‌خورده و خشمگین رها کرد. این فیلم آرام و تأثیرگذار درباره دستیار جوان یک مدیر ارشد صنعت سرگرمی (با بازی جولیا گارنر) از جنبش Me Too الهام گرفته — و بی‌درنگ یادآور رفتارهای نادرست هاروی واینستین است. داستان با دقت، فشار عاطفی سنگینی را بازنمایی می‌کند که از دانستن اینکه «چیزی درست...

«دستیار» داستانی به‌موقع درباره سوءاستفاده از قدرت در محیط کار است که مرا تکان‌خورده و خشمگین رها کرد. این فیلم آرام و تأثیرگذار درباره دستیار جوان یک مدیر ارشد صنعت سرگرمی (با بازی جولیا گارنر) از جنبش Me Too الهام گرفته — و بی‌درنگ یادآور رفتارهای نادرست هاروی واینستین است. داستان با دقت، فشار عاطفی سنگینی را بازنمایی می‌کند که از دانستن اینکه «چیزی درست نیست» اما ناتوانی در تغییر آن ناشی می‌شود. جین (گارنر) تازه وارد کار است؛ ساعت‌های طولانی در دفتر نیویورک یک مدیر قدرتمند کار می‌کند و پیوسته مورد آزار کلامی و عاطفی قرار می‌گیرد، هرچند مدیر را هرگز نمی‌بینیم. کارش هیچ جلوه یا پاداشی ندارد، اما اطرافیان مرتب یادآوری می‌کنند که او خوش‌شانس است چون آن‌جا کار دارد. از سوی تقریباً همه کسانی که با آن‌ها سر و کار دارد با اظهارنظرهای خصمانه و تحقیرآمیز روبرو می‌شود، اما آرام وظایفش را انجام می‌دهد و سعی می‌کند همه چیز را نادیده بگیرد. کارگردان و فیلمنامه‌نویس کیتی گرین روایت منظم و روشنگرش را روی شخصیت یک دستیار زن متمرکز کرده که همین انتخاب فیلم را قدرتمندتر می‌کند. او از نماهای دیدگاه شخصیت استفاده می‌کند که تماشاگر را درست در فضای دفتر و در جای پای شخصیت قرار می‌دهد. ماجرا در یک روز یکنواخت دفتر رخ می‌دهد و جین کم‌کم الگویی از رخدادها را می‌بیند که با هم جور درنمی‌آیند؛ او به اندازه کافی اطلاعات ندارد تا تصویر واضح و قطعی‌ای از آنچه می‌گذرد داشته باشد، اما مطمئن است که اوضاع درست نیست. این حس ناآرامی مؤثر است و جوانان—به‌ویژه زنان—به‌طور تأسف‌برانگیزی با آن همذات‌پنداری خواهند کرد. وقتی جین می‌خواهد کار درست را بکند، با فرهنگی در هالیوود روبرو می‌شود که در آن آزار تحمل، شوخی و سرپوش گذاشته می‌شود—به عبارت دیگر پذیرفته شده است. همکارانش این رفتارها را دست‌کم می‌گیرند یا به شوخی می‌گیرند و نگرانی‌های او را مسخره می‌کنند. مدیر منابع انسانی بی‌فایده (با بازی درخشان متیو مک‌فیدن) شکایاتش را «مزخرف» و محصول «حسد» می‌داند؛ صحنه‌ای که دیدنش عصبانیت‌آور است چون بسیار واقعی جلوه می‌دهد. اگر در محیط‌های کاری—چه در صنعت سرگرمی و چه در جاهای دیگر—ساکت بمانید یا رفتار بد را دست‌کم بگیرید، خودتان بخشی از مشکل هستید. «دستیار» تلنگری هشیارکننده است که نشان می‌دهد صرف اینکه «همین‌طوری است» دلیل درست بودن آن نیست. یافتن فیلمی که با این شدت بی‌ادعا حرکت کند سخت است؛ «دستیار» فیلمی آرام و سرشار از قدرت است که تمام توجه تماشاگر را می‌طلبد و نباید از دست برود. — اشلی ترزا