فیلم Ru 2023

۸.۵/۱۰ → ۴.۲۵/۵ این فیلم بسیار خوب بود. فیلم‌سازی و بازیگری در تمام جوانب کار محکم بود، و به‌ویژه بازی بازیگر اصلی، کلویی ژاندجی (Chloé Djandji)، که بازیگر کودک فوق‌العاده‌ای است و این نخستین تجربه او نیز هست، چشم‌گیر بود. کلویی در نقش تین فوق‌العاده است: شخصیت کم‌رو، خجالتی و دچار تروما را با مهارتی قابل توجه به تصویر می‌کشد؛ طوری که ظاهر محجوبش را حفظ می‌کند...

۸.۵/۱۰ → ۴.۲۵/۵ این فیلم بسیار خوب بود. فیلم‌سازی و بازیگری در تمام جوانب کار محکم بود، و به‌ویژه بازی بازیگر اصلی، کلویی ژاندجی (Chloé Djandji)، که بازیگر کودک فوق‌العاده‌ای است و این نخستین تجربه او نیز هست، چشم‌گیر بود. کلویی در نقش تین فوق‌العاده است: شخصیت کم‌رو، خجالتی و دچار تروما را با مهارتی قابل توجه به تصویر می‌کشد؛ طوری که ظاهر محجوبش را حفظ می‌کند اما در عین حال حجم زیادی احساس و تفکر را منتقل می‌نماید. روایت اغلب از دیدگاه او و از طریق خاطراتش است که ساختار جالبی به فیلم می‌دهد و بر نحوه نمایش رویدادها، به‌خصوص در مسیرِ دور شدن از وطن، تأثیر می‌گذارد. از فیلم‌برداری فیلم هم خیلی خوشم آمد. نماهای باز و برداشت‌های بلند زیاد استفاده شده که این سبک، همان‌طور که در سینمای مستقل و برخی آثار کبک مانند Les Chambres Rouges و Vampire Humaniste هم دیده می‌شود، انتخابی جالب و متداول در آن منطقه است. تصویربرداری بسیار اندیشیده و حساب‌شده است؛ لحظه‌ای که سوار قایق می‌شوند و تین برای شناور ماندن دست‌وپا می‌زند و دوربین نیز به‌عنوان بخشی از منظر او دچار تکان می‌شود، یکی از نمونه‌های درخشان کار فیلم‌برداری است. همچنین نماهایی که تین ایستاده و خیره مانده‌اند برایم فوق‌العاده‌اند، چون این سکانس‌ها شاید بار احساسی‌ترین لحظات برای شخصیت او باشند و جایی است که ژاندجی بیش از همه می‌درخشد. دوستی تین و ژوان هم بسیار دلنشین و دوست‌داشتنی است. حتی با وجود خجالتی بودن تین، به‌خوبی می‌شود نزدیکی او را به ژوان حس کرد، مخصوصاً در لحظاتی که در دقایق پایانی کنار هم گریه می‌کنند. در این میان مالی کوربِیل-گوورو (Mali Corbeil-Gauvreau) نیز عملکرد بسیار خوبی دارد و شیمی بازیگری او با کلویی قابل‌توجه است. کل فیلم از نظر روایت و دیالوگ‌ها بسیار زمینی و خام است. در بخشی که در کبک می‌گذرد، رویکردی آرام و برشی از زندگیِ خجالتی را می‌بینیم، در حالی که در ویتنام و در مسیر خروج، اوضاع بسیار پرهیاهو و سنگین‌تر است—باز هم متاثر از منظر تین. همین دیدگاه است که همه چیز را ملموس‌تر و ترسناک‌تر می‌کند. او و خانواده‌اش و بسیاری دیگر سختی‌های زیادی را برای مهاجرت به‌عنوان پناهنده پشت سر گذاشته‌اند، و اگرچه خودم تجربه‌ این موضوع را نداشته‌ام، از منظرِ دانسته‌هایم مهاجرت در فیلم به‌خوبی و به‌طور واقع‌گرایانه به تصویر درآمده است. به‌ویژه برای تین، تطبیق با شرایط جدید بسیار دشوار است—به‌خصوص به‌خاطر زبان. لحظه‌ای که از مادرش می‌خواهد به زبان مادری‌شان صحبت کند و مادر به‌گونه‌ای سرد از این کار امتناع می‌کند، با اینکه در آن نما بیشتر صورت تین را نمی‌بینیم، درد و رنج احساس‌شده در آن لحظه کاملاً ملموس است. قطعاً خوشحالم که این فیلم را دیدم — ارزش دیدن را داشت. ۸.۵/۱۰