فیلم The Painted Veil 2006

این فیلم برای همسرم تا حدی آشنا به نظر می‌رسید، انگار قبلاً آن را دیده بودیم، اما برای من هنگام تماشا تازگی داشت. هر دوی‌مان از آن لذت بردیم. وقتی چند نقد اشاره کرده بودند که فیلم کند پیش می‌رود، نگران نشدم؛ ما همیشه فیلم‌هایی را که داستانی آرام را با دقت می‌سازند تحسین کرده‌ایم و عمدتاً این فیلم چنین کاری انجام می‌دهد. تنها نقد من...

این فیلم برای همسرم تا حدی آشنا به نظر می‌رسید، انگار قبلاً آن را دیده بودیم، اما برای من هنگام تماشا تازگی داشت. هر دوی‌مان از آن لذت بردیم. وقتی چند نقد اشاره کرده بودند که فیلم کند پیش می‌رود، نگران نشدم؛ ما همیشه فیلم‌هایی را که داستانی آرام را با دقت می‌سازند تحسین کرده‌ایم و عمدتاً این فیلم چنین کاری انجام می‌دهد. تنها نقد من این است که در آغاز فیلم چندان قانع نشدم که والتر واقعاً عاشق کیتی است. او می‌گفت عاشق است، اما به نظر می‌رسد یک یا دو صحنه که نشان دهد چگونه عاشقش شده حذف شده باشد. او در مهمانی فقط گویا دنبال او می‌کرد و می‌خواست قبل از رفتن به چین با او ازدواج کند. به‌طور مشابه، شکل‌گیری عشق کیتی نسبت به چارلی خوب پرداخت نشده بود؛ انگار در یک صحنه به هم نگاه می‌کنند، کمی عشوه می‌کنند و در صحنه بعدی در تخت‌اند. اما وقتی این بخش‌های کوچک را نپذیرفتم، فیلم بسیار خوب شد. به تدریج کیتی به‌عنوان یک شخصیت رشد می‌کند و ازدواجش از خرابهٔ اشتباهات گذشته‌اش بازسازی می‌شود. صحنهٔ پایانی، چند سال پس از وقایع اصلی فیلم، داستان را به‌طرزی رضایت‌بخش به دور خود می‌چرخاند. در مجموع فیلمی خوب است که ارزش تماشای صبورانه را دارد. من بیشتر از آنچه انتظار داشتم از این فیلم لذت بردم، با توجه به بازخورد نه‌چندان مناسب منتقدان و نمرات متوسط تماشاگران. خوشبختانه نورتن و واتس با اجراهای چشمگیرشان فیلم را نجات دادند. مشکل اصلی این است که هرگز کاملاً با شخصیت‌ها درگیر نمی‌شویم. با این حال، The Painted Veil یک داستان عاشقانهٔ واقعی است.