فیلم Emily the Criminal 2022

«امیلی جنایتکار» دو اجرای درخشان از آوبری پلازا و تئو روسی دارد، اما روایت کلیشه‌ای و بی‌خلاقانه‌ی فیلم باعث شده فراتر از یک تریلر جنایی متوسط ظاهر نشود. پلازا بار دیگر استعداد عظیم خود را نشان می‌دهد و روسی هم در نقشی زمینی‌تر از انتظار، بسیاری از کلیشه‌ها را می‌شکند. فیلم تصویر درخشانی از شدت فشارهایی که بدهی‌های دانشجویی می‌توانند به زندگی آدم‌ها وارد کنند...

«امیلی جنایتکار» دو اجرای درخشان از آوبری پلازا و تئو روسی دارد، اما روایت کلیشه‌ای و بی‌خلاقانه‌ی فیلم باعث شده فراتر از یک تریلر جنایی متوسط ظاهر نشود. پلازا بار دیگر استعداد عظیم خود را نشان می‌دهد و روسی هم در نقشی زمینی‌تر از انتظار، بسیاری از کلیشه‌ها را می‌شکند. فیلم تصویر درخشانی از شدت فشارهایی که بدهی‌های دانشجویی می‌توانند به زندگی آدم‌ها وارد کنند ارائه می‌دهد و نشان می‌دهد تا چه حد یک نفر ممکن است برای رهایی از این بار، محدودیت‌ها را کنار بگذارد. مسیر امیلی در شبکه تقلب با کارت‌های اعتباری جذاب و مخاطره‌آمیز است؛ خطرهای کار جدید و تلاش برای پنهان‌ماندن از دستگیری حس و فشار قابل‌لمسی‌ای دارند. در عین حال فیلم گاه دچار نوسان ریتم می‌شود و بین بخش‌های هیجان‌انگیز و بخش‌هایی کندتر که کمتر جلب توجه می‌کنند، در نوسان است. برخی از نقاط اصلی داستان عملاً در تریلرها لو رفته بود که برای تماشاگر ناامیدکننده است، و در مواقعی باورپذیری ادامه‌ی بی‌دغدغه‌ی اعمال غیرقانونی امیلی اندکی مشکل‌ساز می‌شود؛ با این حال می‌توان با چشم‌پوشی از این ضعف‌ها از تجربهٔ کلی لذت برد. معنای عنوان فیلم در طول پیشروی داستان و رشد شخصیت‌ها تغییر می‌کند، اما پایان‌بندی نسبتاً غم‌انگیز و رشد یک شخصیت به قیمت دیگران باعث می‌شود نتوان کامل برای پایان کار هورا کشید. اجرای پلازا بهترین نکتهٔ اثر است — دیدن او در نقش‌هایی فراتر از کمدی (برای کسانی که او را از Parks and Rec می‌شناسند) جذاب است — و روسی و دیگر بازیگران نیز عملکرد محکمی ارائه می‌دهند. فضای نوآر و تمرکز فیلم بر یک قصهٔ کوچک و خاکی، از مؤلفه‌های قابل‌تحسین آن‌اند و کارگردان جوان، جان پتِن فورد، شایستهٔ اعتراف به تلاشش است. موسیقی در کل مناسب است، هرچند گوشه‌ای از سِکوِنس موسیقایی یادآور آثار قبلی به نظر می‌رسد، و مدت زمان فیلم خوشایند و جمع‌وجور است. در مجموع «امیلی جنایتکار» فیلمی سرگرم‌کننده و قابل‌تأمل است؛ اگرچه همه‌گیر و ماندگار نیست، ارزش دیدن دارد و برای تماشای خانگی به‌خصوص دلنشین است.