انیمیشن Ainbo 2021

انیمیشن و ترکیب رنگ‌ها در فیلم چشم‌نواز و نرم است و حس واقع‌گرایی را تقویت می‌کند. با این حال، با وجود ایدهٔ داستانی جالب، اجرا ضعیف است: پرداخت شخصیت‌ها ناکافی، ماجرا سطحی و بازی‌های صدایی کم‌اثرند و احساسات را برنمی‌انگیزند. تناقضات در صحنه‌ها و طراحی صوتی ضعیف هم مانع از درگیر شدن کامل بیننده می‌شود؛ با این حال فیلم تا حدی قابل تماشا باقی می‌ماند. داستان...

انیمیشن و ترکیب رنگ‌ها در فیلم چشم‌نواز و نرم است و حس واقع‌گرایی را تقویت می‌کند. با این حال، با وجود ایدهٔ داستانی جالب، اجرا ضعیف است: پرداخت شخصیت‌ها ناکافی، ماجرا سطحی و بازی‌های صدایی کم‌اثرند و احساسات را برنمی‌انگیزند. تناقضات در صحنه‌ها و طراحی صوتی ضعیف هم مانع از درگیر شدن کامل بیننده می‌شود؛ با این حال فیلم تا حدی قابل تماشا باقی می‌ماند. داستان اصلی حالتی آمیخته دارد که یادآور موآنا و پوکاهونتاس است؛ دختر جوانی باید دهکده‌اش را از نفرینی تاریک که انسان‌ها و ماهی‌ها را می‌کشد نجات دهد و از سوی نگهبانان حیوانی‌اش کمک می‌گیرد. نگهبانان روحانی، دو حیوان دوست‌داشتنی‌اند که گاه یاد تیمون و پومبا از شیرشاه را تداعی می‌کنند، اما شوخی‌هایشان اغلب بی‌اثر است و گفتگوها با آن‌ها در حلقه‌های بی‌هدف می‌چرخد. شخصیت‌های انسانی رفتارهای ناپایدار و متغیری دارند؛ از دوست صمیمی محبوب تا حاکم خشمگین یا جنگجویی بی‌رحم تا پدری مهربان در طول تنها یک صحنه دگرگونی شخصیتی نشان می‌دهند. فیلم تلاش می‌کند به موضوع محیط‌زیستی و تخریب آمازون توسط سرمایه‌داری بپردازد که می‌توانست پیام مهمی داشته باشد، اما این خط داستانی خیلی زود رها می‌شود و داستان بار دیگر به سوی «نفرین‌های شیطانی» بازمی‌گردد. شخصیت‌های جدید در سکانس‌های کوتاه معرفی می‌شوند و تمام ویژگی‌هایشان در یک گفتگوی کوتاه تعیین می‌شود. فیلم پتانسیل زیادی داشت: محیط‌های زیبا و موجودات اسطوره‌ای متعدد. متأسفانه اکثر این صحنه‌ها کوتاه و کم‌احساس‌اند و بیشتر شخصیت‌های انسانی توان ایجاد همذات‌پنداری را ندارند. به نظر می‌رسد فیلم نمی‌دانسته در چه جهتی پیش برود و در نتیجه تصمیم گرفته همه‌جا سرک بکشد. اگر تمرکز روی دشمن سرمایه‌داری و پیام محیط‌زیستی گذاشته می‌شد، می‌توانست داستان قوی‌تری بسازد، حتی اگر به فضایی نزدیک‌تر به پوکاهونتاس یا آواتار می‌رفت. در مجموع، فیلم بد نیست اما فاقد دل و احساس است؛ از لحاظ بصری زیباست، اما فرصتی برای پرداختن جدی به نجات آمازون و مسائل مردم بومی از دست رفته است.