فیلم Blades of Glory 2007

تماشای این فیلم آزاردهنده بود؛ دیگر آن را تماشا نمی‌کنم و توصیه‌اش هم نمی‌کنم. شاید این یکی از احمقانه‌ترین ایده‌های فیلم‌هایی باشد که تا حالا دیده‌ام. علاوه بر این، بخشی از فیلم رنگ‌وبوی همجنس‌هراسی دارد، انگار که روی مشکلی که اسکیت نمایشی مردان از قبل با آن روبه‌روست تأکید بیشتری شده باشد. من اهل اسکیت نیستم، اما تصور نمی‌کنم کسانی که به اسکیت علاقه دارند از...

تماشای این فیلم آزاردهنده بود؛ دیگر آن را تماشا نمی‌کنم و توصیه‌اش هم نمی‌کنم. شاید این یکی از احمقانه‌ترین ایده‌های فیلم‌هایی باشد که تا حالا دیده‌ام. علاوه بر این، بخشی از فیلم رنگ‌وبوی همجنس‌هراسی دارد، انگار که روی مشکلی که اسکیت نمایشی مردان از قبل با آن روبه‌روست تأکید بیشتری شده باشد. من اهل اسکیت نیستم، اما تصور نمی‌کنم کسانی که به اسکیت علاقه دارند از جوک‌هایی که به‌نوعی به هزینهٔ آن‌ها ساخته شده خوشحال شوند؛ پس مشخص نیست مخاطب این فیلم کیست، مگر این‌که مخاطب «کسانی که از اسکیت نمایشی خوششان نمی‌آید» باشد که باز هم بعید است چنین افرادی سراغ تماشای فیلمی دربارهٔ اسکیت بروند. بخش زیادی از شوخی‌ها ناموفق‌اند و مشکلات ساختاری شوخی‌ها صرفاً به ناشناختن فرمولِ شوخی محدود نمی‌شود: ضدقهرمان‌ها قوس روایی نسبتاً مشخصی دارند، اما کیفیت آن پایین است. شخصیت‌ها عمدتاً دوست‌داشتنی نیستند و آشفته‌اند؛ فیلم نیمی از زمان به آن‌ها می‌گوید دست از این رفتار بردارند، و تا پایان فیلم برایم مهم نبود که آن‌ها چه می‌کنند. بهترین بخش، خط عاشقانهٔ فیلم بود که متأسفانه تحت‌تأثیر باقی داستان قرار گرفته بود. با این حال، من واقعاً انتظار داشتم این فیلم افتضاح باشد، اما در عمل بامزه و سرگرم‌کننده بود. واقعاً معتقدم ویل فرل هر چیزی را بامزه می‌کند؛ او یکی از بازیگران مورد علاقه‌ام است.