فیلم One, Two, Three 1961

اجرای تحسین‌برانگیزِ کَگنی در فیلمی که امروز هیچ بازتابی ندارد. سی. آر. مک‌نامارا مسئول بخش بطری‌سازی کوکاکولا در آلمان است؛ مردی مقتدر که می‌خواهد به بالاترین جایگاه ممکن برسد. او امیدوار است رئیس عملیات اروپایی شرکت شود و در مسیر رسیدن به این هدف قرار دارد تا اینکه دختر نوجوان یکی از افراد مؤثر کوکاکولا، وندل پی. هِیزلتاین، سر می‌رسد و از او خواسته می‌شود برای...

اجرای تحسین‌برانگیزِ کَگنی در فیلمی که امروز هیچ بازتابی ندارد. سی. آر. مک‌نامارا مسئول بخش بطری‌سازی کوکاکولا در آلمان است؛ مردی مقتدر که می‌خواهد به بالاترین جایگاه ممکن برسد. او امیدوار است رئیس عملیات اروپایی شرکت شود و در مسیر رسیدن به این هدف قرار دارد تا اینکه دختر نوجوان یکی از افراد مؤثر کوکاکولا، وندل پی. هِیزلتاین، سر می‌رسد و از او خواسته می‌شود برای دو هفته در سفر قاره‌ای از او مراقبت کند. کاش هنگام اکران فیلم در ۱۹۶۱ شاهدش بودم؛ مطمئنم از شوخی‌های مربوط به آن زمان حسابی می‌خندیدم. فیلم سرشار از لفاظی‌ها و شوخی‌های ضدکمونیستی و مطابق با روح زمانه است و «یک، دو، سه» تمام ویژگی‌های یک فیلم کلاسیک از بیلی وایدر و آی.اِل. دایموند را دارد. با این حال، امروز وقتی فیلم را می‌بینیم، شوخی‌ها کهنه و خسته‌کننده به نظر می‌رسند؛ و اگرچه ریتم پرشتاب فیلم شگفت‌انگیز است (واقعاً مثل انفجاری بر حواس بیننده)، فیلم تا حدی شبیه یک نادرهٔ کهن می‌ماند. با اجرای درخشان جیمز کَگنی، فیلم همواره دیدنی است، اما گذر زمان آن را در سال ۱۹۶۱ محبوس کرده است، با وجود کار قابل‌تحسین بازیگر اصلی و کارگردان. ۶/۱۰