فیلم The Shaggy Dog 2006

مضحک‌ترین نکته درباره این فیلم این است که آکون برایش آهنگ ساخته. این بازسازی ۲۰۰۶ از فیلم ۱۹۵۹ «The Shaggy Dog» واقعاً ضعیف است. مشکل اصلی به فیلمنامه و شوخی‌های کم‌دقت برمی‌گردد؛ هیچ‌کدام از شوخی‌ها گیرنده ندارند و هرچند از تغییراتی که نسبت به نسخه‌ی اصلی داده‌اند استقبال می‌کنم، داستان آن‌قدر سطحی است که انگار سازندگان فقط به «مردی که مثل سگ رفتار می‌کند» بسنده کرده‌اند...

مضحک‌ترین نکته درباره این فیلم این است که آکون برایش آهنگ ساخته. این بازسازی ۲۰۰۶ از فیلم ۱۹۵۹ «The Shaggy Dog» واقعاً ضعیف است. مشکل اصلی به فیلمنامه و شوخی‌های کم‌دقت برمی‌گردد؛ هیچ‌کدام از شوخی‌ها گیرنده ندارند و هرچند از تغییراتی که نسبت به نسخه‌ی اصلی داده‌اند استقبال می‌کنم، داستان آن‌قدر سطحی است که انگار سازندگان فقط به «مردی که مثل سگ رفتار می‌کند» بسنده کرده‌اند و همین را کافی دانسته‌اند. یکی دیگر از نقاط ضعف فیلم تلاش برای خلق یک داستان دل‌گرم‌کننده درباره خانوادهٔ اصلی است که تماشای تحولش تهوع‌آور به نظر می‌رسد. در پایان فیلم صحنه‌ای هست که پدر (آلن) کاملاً برهنه در ملأ عام و جلوی فرزندانش ظاهر می‌شود و آن‌ها عملاً هیچ واکنشی نشان نمی‌دهند و فقط ایستاده‌اند و لبخند می‌زنند که این هم واقعا آزاردهنده است. با این حال باید بگویم از تماشای فیلم متنفر نبودم. تیم آلن گرچه گاهی اغراق‌آمیز و پر و باصدا بازی می‌کند، اما برای این نقش احمقانه انتخاب مناسبی است — او مانع از آن می‌شود که شخصیت دیو کاملأ آزاردهنده شود؛ فقط اجرای او برای من تا حدی شرم‌آور است. انتخاب بازیگران در واقع تا حد زیادی خوب است: رابرت داونی جونیور، دنی گلاور و چهره‌های شناخته‌شده‌ای مثل اسپنسر برسلین، شاون پای‌فرم، فیلیپ بیکر هال و جول دیوید مور همه حضور دارند. رئا سیهورن، بازیگر «Better Call Saul»، هم در فیلم دیده می‌شود — می‌شود شوخی کرد که شاید این فیلم پیش‌درآمدی بر BCS باشد... نمی‌دانم چرا تصمیم به ساخت این بازسازی گرفتند، مخصوصاً که گویا زحمت زیادی برای آن نکشیده‌اند. فیلم عجیب، خجالت‌آور، کسل‌کننده و کاملاً فراموش‌شدنی است. فیلمی ضعیف.