فیلم Geostorm 2017

اگر این فیلم را همان‌طور که هست بپذیرید — یک فیلم اکشن/علمی‌تخیلی که تاکید بیشتری روی تخیل دارد تا واقعیت — به نظرم اصلاً هم بد نیست. فیلم با همان کلیشه‌های همیشگی شروع می‌شود: گروهی از سیاست‌مداران بی‌کفایت که با تصمیمات‌شان پروژه‌ی کنترل اقلیم را به گند می‌کشند و تنها فرد شایسته‌ای را که نیاز داشته‌اند کنار می‌گذارند. بدتر اینکه قرار است کل پروژه به «جامعه‌ی...

اگر این فیلم را همان‌طور که هست بپذیرید — یک فیلم اکشن/علمی‌تخیلی که تاکید بیشتری روی تخیل دارد تا واقعیت — به نظرم اصلاً هم بد نیست. فیلم با همان کلیشه‌های همیشگی شروع می‌شود: گروهی از سیاست‌مداران بی‌کفایت که با تصمیمات‌شان پروژه‌ی کنترل اقلیم را به گند می‌کشند و تنها فرد شایسته‌ای را که نیاز داشته‌اند کنار می‌گذارند. بدتر اینکه قرار است کل پروژه به «جامعه‌ی بین‌المللی» سپرده شود که معمولاً دستور کار فاجعه است. هالیوود هم طبق سنت، یک ضدقهرمان کلیشه‌ای با دیدگاه‌های سیاسی «درست» برای نقش منفی می‌گذارد و نقشه‌ای آخرالزمانی برایش در نظر می‌گیرد. اگر همه‌ی این مزخرفات را کنار بگذاریم و روی خود فیلم تمرکز کنیم، آنچه می‌ماند یک تریلر فاجعه‌ای علمی‌تخیلی نسبتاً سرگرم‌کننده است. جلوه‌های ویژه بد نیستند و فیلم با ریتم قابل قبولی پیش می‌رود. چون هدف اصلی فیلم اکشن و جلوه‌های ویژه است، فیلمنامه و بازی‌ها در حد قابل قبول‌اند و نه بیشتر. متاسفانه نویسنده در برخی جاها ضعیف عمل کرده. شبکه‌ای از ماهواره‌ها که پایه‌ی فیلم است، حتی برای فیلم علمی‌تخیلی هم تا حد زیادی غیرواقعی به نظر می‌رسد. جدا از دیوانگیِ تلاش برای پوشش دادن سیاره با شبکه‌ای از ماهواره‌های فیزیکی متصل، کارهایی که این ماهواره‌ها انجام می‌دهند آن‌قدر دور از واقعیت است که اذیت‌کننده می‌شود. این ماهواره‌ها با چه چیزی تأمین نیرو می‌شوند؟ پادماده؟ سیاه‌چاله؟ می‌شد این ایده را بهتر اجرا کرد. همچنین صحنه‌ی خودتخریبی که در پایان نقش مهمی دارد آزاردهنده است: چه نوع خودتخریبی‌ای فقط چند قطعه را منفجر می‌کند و بعد مکث می‌کند تا شخصیت‌ها نیم‌ساعتی بدوند و سپس ادامه دهد؟ یا نویسنده بی‌فکر است یا فکر کرده تماشاگران این‌قدر ساده‌اند. با این حال، جدا از بخش‌های آزاردهنده، برای یک طرفدار علمی‌تخیلی و فانتزی این فیلم نسبتاً سرگرم‌کننده بود. امروز در یک عروسی زیبا شرکت کردم؛ خواهری کوچک‌ترم عهدش را خواند و فصل نو و مهمی از زندگی‌اش آغاز شد. اما وقتی به خانه برگشتم، به طرز عجیبی این اثر مزخرف را تماشا کردم — شاید این یکی از بارزترین و در عین حال ظریف‌ترین لحظات خودخرابی عاطفی در تمام عمرم بود. مشخص است که من اجازه‌ی خوشحال بودن را به خودم نمی‌دهم. Geostorm با جرارد باتلر بازی می‌شود که نقش نابغه‌ای علمی را دارد که باورپذیرترین شخصیت در نوع خود نیست. او شبیه یک درامر بین‌گروه است که برای گذرانِ وقت باریستا شده و کنار همسرش رایگان زندگی می‌کند. طرح داستان حتی در چارچوب علمی‌تخیلی هم مضحک است. جلوه‌ها ضعیف‌اند: ساختمان‌ها مثل بلوک‌های بزرگ واژگون می‌شوند، هر چیز داغی منفجر می‌شود، و امواج سیکلونی از ساختمان‌ها کج‌وکوله می‌پرند و از خیابان‌ها عبور می‌کنند. حتی اگر نتوانید پیچ‌وخم‌های داستان را مدت‌ها قبل از رسیدن فیلم حدس بزنید، باز هم داستان کیفیتی ندارد. همه‌ی وجوه انسانی و احساسات فقط در حد یک پس‌زمینه‌اند: پدری وظیفه‌ناشناس به دخترش قولی می‌دهد و باید دنیا را نجات دهد تا قولش را حفظ کند، برادر فرصت‌طلب تصمیمات سختی می‌گیرد تا دوباره جایی در خانواده‌اش پیدا کند و غیره. اساساً این فیلم شبیه The Wandering Earth است، ولی حتی کمتر سرگرم‌کننده. خیلی لوس و کلیشه‌ای، اما به نوعی دوست‌داشتنی! بسیار ناامیدکننده. مشکل برای من این بود که با دیدن تریلر و تصویر روی کاور، همان‌طور که سازندگان می‌خواستند، فکر می‌کردم فیلم یک اثر پرخرج با CGI گسترده و فاجعه‌ای بزرگ خواهد بود. اما اشتباه می‌کردم. اکثر آن چیزها—جز چند صحنه کوچک که شاید دو بار در فیلم دیده می‌شود—فقط در بیست دقیقه‌ی آخر رخ می‌دهد! بقیه‌ی فیلم مملو از سیاست‌بازی‌های خسته‌کننده، توطئه‌ها و حرف‌های فنی کسل‌کننده است. برای من که هنگام عبور از باتلاق یکنواخت بازیگران خوب در نقش‌های ضعیف خیال‌پردازی می‌کردم، دنبال کردن دیالوگ‌ها و صحنه‌های مهم خود یک چالش بود. این یکی از فیلم‌هایی بود که بیش از حد روی جلوه‌های بصری حساب کرده بود تا فیلم را بفروشد. من طرفدار علمی‌تخیلی و فانتزی‌ام، پس از نوع فیلم‌هایی است که من دوست دارم، اما نتوانستم بیشتر از ده دقیقه تحمل کنم. بازیگری در سطح B بود و داستان ضعیف؛ فقط یک ایده داشتند که آن را اجرا کردند بدون اینکه پیرنگ واقعی‌ای وجود داشته باشد. متأسفم.