فیلم The Harvest 2013

حقیقت همیشه بالاخره خودش را نشان می‌دهد. اکثر ما حتی نمی‌دانیم چنین فیلمی وجود دارد؛ چون تبلیغ نشد و هرگز به‌صورت گسترده اکران نشد. من به‌طور اتفاقی با آن برخورد کردم و تصمیم گرفتم مثل همیشه از فیلم‌های کمتر دیده‌شده حمایت کنم. در واقع فیلم مرا غافلگیر کرد؛ داستان خیلی بهتر از آنچه فکر می‌کردم بود—واقعاً عالی. با این حال فیلم ایراداتی داشت که از ارزشش...

حقیقت همیشه بالاخره خودش را نشان می‌دهد. اکثر ما حتی نمی‌دانیم چنین فیلمی وجود دارد؛ چون تبلیغ نشد و هرگز به‌صورت گسترده اکران نشد. من به‌طور اتفاقی با آن برخورد کردم و تصمیم گرفتم مثل همیشه از فیلم‌های کمتر دیده‌شده حمایت کنم. در واقع فیلم مرا غافلگیر کرد؛ داستان خیلی بهتر از آنچه فکر می‌کردم بود—واقعاً عالی. با این حال فیلم ایراداتی داشت که از ارزشش کاست. از کارگردان Wild Things، یک تریلر قابل قبول دیگر بعد از تقریباً پانزده سال. از نظر چهره بعضی بازیگران برایم آشنا بودند ولی نام‌شان را نمی‌دانستم، به جز مایکل شانون. داستان در شهری روستایی می‌گذرد و بیشتر صحنه‌ها در خانه‌ای دورافتاده و اطرافش فیلم‌برداری شده‌اند. دختری جوان به نام مری‌آن پس از مرگ والدینش نزد پدربزرگ و مادربزرگش نقل‌مکان می‌کند و دوستِ پسر تنها و بسیار بیمارِ خانه، اندی، می‌شود؛ پسری که تمام عمرش را در تخت گذرانده است. بعد از مدتی رابطه‌شان مخفی می‌شود، چون مادر پسر به‌خاطر شدت بیماری مانع دیدارشان می‌شود. اما وقتی راز فاش می‌شود، اندی در معرض خطر قرار می‌گیرد. آنچه دنبال می‌آید دو پیچش متوالی است و در پایان مناسبی جمع می‌شود. — «تفاوت بین خدا و دکتر چیه؟ — خدا فکر نمی‌کنه دکتره.» احساس کردم با یک تریلر خیلی خوب روبه‌رو هستم، اما از بازی‌ها شدیداً ناامید شدم. به نظرم بازیگری‌ها ضعیف‌ترین بخش فیلم بودند و چند صحنه هم آزاردهنده بودند. در داستان شکی نیست؛ یکی از بهترین‌های سال‌های اخیر است، ولی فیلمنامه در چند قسمت کاملاً نادرست عمل کرده و آن بخش‌ها نیاز به بازنگری داشتند تا نتیجه بهتری حاصل شود. به‌ویژه نحوه‌ی آشنایی اولیه دختر و پسر را نمی‌توانم بپذیرم؛ موقعیت و پیش‌رفت رابطه در آن بخش‌ها سطحی و نابسامان است، هرچند به‌نوعی باید این رخدادها اتفاق می‌افتاد تا بقیه داستان شکل بگیرد. می‌دانم دارم انتقاد می‌کنم، اما نه به‌طور افراطی. اگر فیلم تلویزیونی بود شاید بتوان هزار بهانه آورد، اما این اثر چنین نوعی نبود. اول انتظار داشتم فیلمی وحشتناک با عنصرهای فراطبیعی باشد، اما زود فهمیدم نوع دیگری از وحشت است—آنچه من «وحشتِ انسانی» می‌نامم (بدون دخالت ارواح یا زامبی‌ها، بلکه ترس‌آفرینی از سوی خودِ انسان). شروع فیلم غیرمعمول است اما خیلی سریع وارد اصل ماجرا می‌شود. معرفی شخصیت‌ها و گسترش داستان زمان می‌برد چون فیلم کوتاه نیست. هرگز حوصله‌ام سر نرفت و تا تیتراژ پایانی تماشاگر را کنجکاو نگه می‌دارد. از نظر داستانی از فیلم لذت بردم. اگر کاستی‌هایی را که اشاره کردم اصلاح کرده بودند، پذیرش فیلم برای عموم آسان‌تر می‌شد. ارزش پیشنهاد دارد، اما نه برای همه. اگر دنبال فیلمی معمایی هستید، می‌توانید آن را امتحان کنید. با وجود نکات منفی که گفتم، هنوز نمی‌توانم آن را به‌طور کامل نادیده بگیرم—قطعاً دست‌کم گرفته شده و از یک جنبه شایستهٔ تحسین است، اما نمی‌توانم عیوبش را نادیده بگیرم. اگر کسی بیست یا سی سال دیگر بخواهد آن را بازسازی کند، من پیر شده‌ام و امیدوارم اشتباهات این نسخه را اصلاح کنند. ۷/۱۰