فیلم Like a Boss 2020

میانهٔ زمستان زمانی است که استودیوها معمولاً محصولات درجه‌دو و قابل فراموش‌شدنشان را به سینماها می‌فرستند؛ فیلم‌هایی سرشار از متوسط‌بودن. کمدی دوستی‌محور با بازی زنان «مثل یک رئیس» نمونهٔ بارز چنین اثری است. این فیلم برای یک شب بیرون‌رفتن بی‌دغدغه با دوستان قابل تحمل است، اما هرگز استانداردهایش را به حدی بالا نمی‌گذارد که دستاورد قابل‌توجهی داشته باشد — و ظاهراً دلیلی هم برای این...

میانهٔ زمستان زمانی است که استودیوها معمولاً محصولات درجه‌دو و قابل فراموش‌شدنشان را به سینماها می‌فرستند؛ فیلم‌هایی سرشار از متوسط‌بودن. کمدی دوستی‌محور با بازی زنان «مثل یک رئیس» نمونهٔ بارز چنین اثری است. این فیلم برای یک شب بیرون‌رفتن بی‌دغدغه با دوستان قابل تحمل است، اما هرگز استانداردهایش را به حدی بالا نمی‌گذارد که دستاورد قابل‌توجهی داشته باشد — و ظاهراً دلیلی هم برای این کار نمی‌بیند. دو دوست صمیمی، میا (تیفانی هدیش) و مل (رز بورن)، در حال ادارهٔ شرکتی آرایشی هستند که از پایه ساخته‌اند. از نظر مالی اوضاع چندان مساعد نیست و آن‌ها خود را در بدهی غرق‌شده می‌یابند. وقتی غولِ صنعت لوازم آرایشی، کلر لونا (سلما هایک)، پیشنهاد خرید بزرگی به آن‌ها می‌دهد، این موضوع فشار زیادی بر دوستی‌شان وارد می‌کند که شاید دیگر قابل جبران نباشد. اگر دنبال دیدی سرگرم‌کننده و تیزبین از تجربه واقعیِ صاحبان کسب‌وکار زن هستید، این فیلم آن را ارائه نمی‌دهد. آنچه می‌بینید باز هم یک فیلم نوشته‌شده عمدتاً از زاویهٔ مردان است که روایت نخ‌نما شدهٔ «صنعت زیبایی مساوی است با توانمندسازی زنان» را بازتولید می‌کند. ایده‌ای که نَفَرت‌آور نیست اما تکراری و کهنه است: چند فیلم دیگر می‌شناسید که پیام «برای زیبا‌ بودن به آرایش نیاز دارید، ولی فراموش نکنید خودِ واقعی‌تان باشید!» را منتقل کنند؟ این فیلم هم مثل بسیاری از تولیدات هالیوود مهر تأییدی است بر آنچه صنعت فکر می‌کند اجزای لازم برای فیلم «مناسب زنان» است. کمدی فیلم گاه خنده‌دار است اما بیشتر مواقع مصنوعی به‌نظر می‌رسد، چون هدیش و بورن مدام برای جاانداختن خطِ شوخی‌های ضعیف تقلا می‌کنند. شیمی بین آن دو عالی است، اما توان این بازیگران بااستعداد تا حد زیادی در برابر فیلمنامهٔ بی‌رمق محدود شده است. هایک نقش کاریکاتوری‌ای دارد که ظرفیت زیادی برای نمایش ندارد؛ ایفا و ترفندهایش می‌توانستند در جای مناسب بامزه باشند، اما اینجا آن‌قدرها اثرگذار نیستند. این فیلم بد نیست، اما از تبدیل‌شدن به یک کلاسیک فوری فاصلهٔ بسیار دارد؛ در واقع اثری خسته و بی‌اهمیت است که حتی وارد مباحث گسترده‌تر نمی‌شود. با این حال، «مثل یک رئیس» برای طرفداران دو بازیگر اصلی یا کسانی که دنبال سرگرمی سبک و آسان‌هضم می‌گردند، دست‌کم تا حدی قابل قبول است. تماشای خوبی بود؛ می‌توان دوباره دید و توصیه می‌کنم. این فیلم از کلیشهٔ «کسب‌وکار طبقهٔ متوسط در برابر کسب‌وکار مرفّه» استفاده می‌کند که معمولاً به صورت روایتِ فقیر در برابر ثروتمند دیده می‌شود، پس این بار برداشت کمی متفاوتی از یک فضاسازی خانوادگی ارائه می‌دهد. داستان اصلی به نظر می‌رسد حول یک خانوادهٔ ناسازگارِ خواهر-خواهر می‌چرخد که در لایه‌های این رقابت قرار گرفته‌اند. دیدنِ سه زن که با هم «می‌جنگند» بسیار سرگرم‌کننده است، اما کلیت داستان چندان تأثیرگذار یا پُرخاطره نیست. در کل، فیلمی نسبتاً سطحی و قابل‌صرف‌نظر است که به‌عنوان سرگرمی زودگذر برای زنانِ صاحب کسب‌وکار مناسب به‌نظر می‌رسد.