فیلم Sherlock Holmes: A Game of Shadows 2011

به‌عنوان یک فیلم ماجراجویی و اکشن کلی، آن را فیلمی قابل‌قبول و حتی خوب می‌دانم. اما به‌عنوان یک فیلم شرلوک هولمز ... نه چندان. متأسفانه تماشای این فیلم حدس‌هایم را تأیید کرد: این یک نسخه‌ی هالیوودی از شرلوک هولمز است — بدون سبک و ظرافت. یک فیلم شرلوک هولمز نباید به یک سرسرهٔ هیجانِ اکشن هالیوودی تبدیل شود؛ باید هوشمندانه، با سلیقه، شوخ‌طبع و تا...

به‌عنوان یک فیلم ماجراجویی و اکشن کلی، آن را فیلمی قابل‌قبول و حتی خوب می‌دانم. اما به‌عنوان یک فیلم شرلوک هولمز ... نه چندان. متأسفانه تماشای این فیلم حدس‌هایم را تأیید کرد: این یک نسخه‌ی هالیوودی از شرلوک هولمز است — بدون سبک و ظرافت. یک فیلم شرلوک هولمز نباید به یک سرسرهٔ هیجانِ اکشن هالیوودی تبدیل شود؛ باید هوشمندانه، با سلیقه، شوخ‌طبع و تا حدودی متکی بر کار کارآگاهی باشد و از همه مهم‌تر، حس بریتانیایی داشته باشد. حضور استیفن فرای هم کمکی نکرد. این فیلم به‌طرز کلی نامتناسب است. نمی‌توانم خصومت میان شرلوک هولمز و دکتر واتسون را تحمل کنم؛ در آثار سر آرتور کانن دویل هیچ توجیهی برای چنین رابطه‌ای وجود ندارد. صحنه‌های حرکت آهسته جز آزاردهنده بودن کار دیگری نمی‌کنند و شوخی‌های بی‌مایه در یک فیلم شرلوک هولمز بی‌مکان‌اند. امتیاز: 5 از 10 — صرفاً به این دلیل که به‌عنوان یک فیلم مستقل نسبتا قابل‌قبول است، اگر بتوانید فراموش کنید که آن را به‌عنوان یک فیلم شرلوک هولمز معرفی می‌کنند. احتمالاً سومین‌باری است که این فیلم را می‌بینم (یک‌بار در سینما و یک‌بار وقتی روی بلوری آمد) و هنوز هم بسیار لذت‌بخش است. حتی فکر می‌کنم کمی بهتر از قسمت اول است، تا حد زیادی به‌خاطر جرد هریس در نقش پروفسور موریارتی که دشمنی شایسته برای هولمز ارائه می‌دهد. امتیاز: 3.75 از 5