فیلم The Contractor 2022

«کانترکتور» یک فیلم اکشن کلیشه‌ای دیگر است که داستانش مستقیم از قفسهٔ فرمولیک هالیوود برداشته شده؛ بدون هیچ غافلگیری و حتی سطح سرگرمی چندان بالایی. کریس پاین چهرهٔ معروف و اجباری است که به‌عنوان بازیگر اصلی تلاش می‌کند داستانی که بارها دیده‌ایم را ارتقا دهد و با همراهی بن فاستر تا حدودی فیلم طارق صالح را در بخش عمده‌ای از مدت فیلم حمل می‌کنند. با...

«کانترکتور» یک فیلم اکشن کلیشه‌ای دیگر است که داستانش مستقیم از قفسهٔ فرمولیک هالیوود برداشته شده؛ بدون هیچ غافلگیری و حتی سطح سرگرمی چندان بالایی. کریس پاین چهرهٔ معروف و اجباری است که به‌عنوان بازیگر اصلی تلاش می‌کند داستانی که بارها دیده‌ایم را ارتقا دهد و با همراهی بن فاستر تا حدودی فیلم طارق صالح را در بخش عمده‌ای از مدت فیلم حمل می‌کنند. با وجود چند سکانس اکشن جذاب و لحظاتی که توجه بیننده را جلب می‌کند، فیلم نتوانسته خود را از قیود بازدارندهٔ تخیل رها کند. به‌طور اجتناب‌ناپذیر، به محض ترک سالن توسط تماشاگران این فیلم خیلی زود در ورطهٔ فراموشی فرو خواهد رفت. امتیاز: C- برای وقت‌گذرانی مناسب است و کاملآً قابل تماشا — کریس پاین، مانند همیشه، بازیگر اصلی خوبی است — اما داستان بسیار قابل‌پیش‌بینی است و پایان‌بندی که فکر می‌کنم تنها حدود ده دقیقه طول داشت، خیلی شتاب‌زده و ناراضی‌کننده به‌نظر رسید. ترکیبی از جک رایان، هویت بورن و شوتر است. به‌عنوان یک فیلم کرایه‌ای قابل‌قبول است؛ مطمئن نیستم به‌زودی دوباره ببینمش. امتیاز: ۳٫۰/۵ خب، به‌نظر می‌رسد حتی کریس پاین هم خرج و مخارجی دارد — و این تلاش نسبتاً بی‌رمق شاید پیشنهاد حسابدارش برای پرداخت هزینه‌ها بوده باشد. او اینجا نقش «هارپر» را بازی می‌کند؛ یک مأمور سابق نیروهای ویژهٔ آمریکا که همراه چند همکار سابق برای مأموری پردرآمد در آلمان و تحت حمایت کیفر ساترلند («راستی») گرد هم می‌آیند. البته همه‌چیز طبق نقشه پیش نمی‌رود و حالا باید شاهد همان بازی‌های همیشگی گربه و موش باشیم، وقتی او سعی می‌کند سالم به خانه بازگردد و با خائنش روبه‌رو شود. مشکل این نیست که فیلم چیز شگفت‌انگیزی ارائه دهد؛ مشکل این است که همه‌چیز مثل وصل‌کردن نقطه‌هاست. به هیچ‌وجه اصیل نیست؛ داستان به‌طرز ناراحت‌کننده‌ای قابل‌پیش‌بینی است و هویت شخصیت منفی از همان ابتدا کاملاً آشکار است و اگرچه تا حدی سرگرم‌کننده است، اما تمامی صحنه‌های اکشن بار نوعی حتمیت ناامیدکننده را دارند. مدتی طول می‌کشد تا فیلم ریتم بگیرد و این هم کمکی به آن نمی‌کند؛ چون کل ماجرا به‌راحتی می‌توانست در قالب یک تریلر اکشن پنجاه‌دقیقه‌ای جمع شود. این یک فیلم تلویزیونی قابلِ قبولی است که حتی بعید می‌دانم نویسنده‌هایش هم حالا آن را به خاطر داشته باشند.