فیلم Cocktail 1988

در این فیلم چیزی در تام کروز هست که او را در جذاب‌ترین و بانشاط‌ترین حالتش نشان می‌دهد. شخصیت او، «برایان»، می‌خواهد در زندگی پیشرفت کند اما کمبود تحصیلات مرتباً سد راهش می‌شود. ناامید به یک بار می‌رود، با «داگ» (برایان براون) آشنا می‌شود و ناگهان تبدیل به بارتندر می‌شود. شروع فیلم کمی کند است اما خیلی زود مشتریان زیرِ تأثیر جذبه و شوخ‌طبعی او...

در این فیلم چیزی در تام کروز هست که او را در جذاب‌ترین و بانشاط‌ترین حالتش نشان می‌دهد. شخصیت او، «برایان»، می‌خواهد در زندگی پیشرفت کند اما کمبود تحصیلات مرتباً سد راهش می‌شود. ناامید به یک بار می‌رود، با «داگ» (برایان براون) آشنا می‌شود و ناگهان تبدیل به بارتندر می‌شود. شروع فیلم کمی کند است اما خیلی زود مشتریان زیرِ تأثیر جذبه و شوخ‌طبعی او قرار می‌گیرند و معلوم می‌شود در این کار مهارت واقعی دارد. نیم‌ساعت اول فیلم زنده و سرگرم‌کننده است و به‌خوبی نشان می‌دهد که کار پشت بار در یک مکان شلوغ چقدر خسته‌کننده و دیوانه‌کننده است — شاید دفعه بعد که منتظر ساووینیون بلانک‌ام باشم کمی صبورتر شوم (شاید!). با این حال، بخش عمده‌ای از فیلم ضعیف و بی‌رمق است. ما شاهد عاشق شدن، خیانت، از هم پاشیدن عشق، ترک الکل و سؤال کلیشه‌ای «آیا او دختر را به‌دست می‌آورد یا نه» (الیزابت شیو) هستیم. فیلم کمی رنگ و بوی تراژدی هم به خود می‌گیرد تا شُلیِ فضا را تعدیل کند. پایان فیلم تا حدی تحمیل‌شده به نظر می‌رسد و پس از حدود صد دقیقه تازه به آن‌چه واضح است می‌رسد. اگر اهل نوشیدن نیستید، احتمالاً از فیلم خوشتان نخواهد آمد؛ اگر هم اهل نوشیدن باشید، باز هم احتمالاً نمره بالایی به آن نمی‌دهید، اما دست‌کم درباره ریختن آب‌میوه در مارتینی یاد می‌گیرید! این «فیلم شادِ دههٔ ۸۰» که با تام کروز هدایت می‌شود، در ابتدا پرانرژی، طنزآمیز و سطحی است اما خوشبختانه به تدریج شخصیت‌ها را بهتر می‌سازد و عمق بیشتری پیدا می‌کند. نیمهٔ اول گهگاه حس غیرواقعی بودن دارد که در نیمهٔ دوم تا حدی جبران می‌شود. برایان براون تا حدی یادآور مایکل کِین است و الیزابت شیو در اوج بود، هرچند زیبایی‌اش آن‌طور که در «کاراته کید» یا «لیوینگ لاس‌وگاس» ثبت شده بود، کاملاً به تصویر کشیده نمی‌شود. لارنس لاکین‌بِل در پردهٔ آخر ظاهر می‌شود و سال بعد نقش سای‌باک را در «پیشتازان فضا V» عالی بازی خواهد کرد. پایان فیلم قابل قبول است، اما بار، نهایتاً جایی است که آدم‌ها مست می‌شوند؛ از نظر کلی آیا این شغل به نفع یا ضرر انسانیت است، سؤال جالبی است که فیلم هم چندان پاسخش را قطعیت نمی‌بخشد. مدت زمان فیلم حدود ۱ ساعت و ۴۳ دقیقه است و بخشی از فیلم‌برداری در تورنتو و اوچو ریزوس، جامائیکا انجام شده است. امتیاز: B