فیلم The Culpepper Cattle Co. 1972

وقتی مری کوچک مرد شد فیلم The Culpepper Cattle Co. شاخه‌ای از ژانر وسترن است که به نوعی «بازنگر» شناخته می‌شود. سازندگان چنین وسترن‌هایی معمولاً به سراغ نگاهی زمخت‌تر و واقعی‌تر به غرب وحشی می‌رفتند و افسانه‌پردازی‌های هالیوودیِ محبوبِ دهه‌ها را تا حدی زدوده‌اند. این اثر به کارگردانی دیک ریچاردز نمونه‌ای از همین نگاه است. بن موکریج جوان (با بازی گری گریمز) می‌خواهد گاوچران شود، در راه‌گَردانی‌ها...

وقتی مری کوچک مرد شد فیلم The Culpepper Cattle Co. شاخه‌ای از ژانر وسترن است که به نوعی «بازنگر» شناخته می‌شود. سازندگان چنین وسترن‌هایی معمولاً به سراغ نگاهی زمخت‌تر و واقعی‌تر به غرب وحشی می‌رفتند و افسانه‌پردازی‌های هالیوودیِ محبوبِ دهه‌ها را تا حدی زدوده‌اند. این اثر به کارگردانی دیک ریچاردز نمونه‌ای از همین نگاه است. بن موکریج جوان (با بازی گری گریمز) می‌خواهد گاوچران شود، در راه‌گَردانی‌ها کار کند و مهارت‌های تیراندازی‌اش را بیازماید. وقتی رئیس کاروان، فرانک کالپپر (با بازی بیلی گرین بش)، به شهر می‌آید، بن از او خواهش کار می‌کند و با ذوق پذیرفته می‌شود تا به عنوان آشپز کاروان، «مری کوچک» باشد. اما آنچه او را شگفت‌زده می‌کند، واقعیت‌های سخت زندگی در این کاروان‌هاست... ریچاردز و تیم نویسندگی‌اش نشان می‌دهند که بن در پایین‌ترین پله هرمِ گاوچران‌ها قرار دارد و هیچ جلوه‌ای از رمانتیک بودن در کار نیست. کاروان‌ها با دزدی و سرقت دام، قتل، ترس و وحشت از رمه‌ها، نزاع‌های درونی و کاری بسیار سخت با دستمزدی ناچیز روبه‌رو هستند. مردان در مسیرها همگی شبیه هم‌اند؛ لباسشان، بویشان و گفت‌وگوهای خسته و روزمره‌شان یکسان است. دوستی و رفاقت در حدی اندک نگهداری شده است؛ آن‌ها بیشتر به‌عنوان یک تیم کاری عمل می‌کنند و وفاداری‌شان وقتی به‌وضوح نمایان می‌شود که مأمور به نبرد و کشتن دشمنان می‌شوند. بارها نه پرزرق و برق‌اند و نه گرم و دلنشین؛ بلکه سوراخ‌های تنگ و تاریکی با لیوان‌های کدرند. خبری هم از زنانی در نقش روسپی‌های آراسته نیست؛ تنها دختری بیچاره هست که صاحب بار او را برای خدمات در اختیار دیگران می‌گذارد و گمانِ ناپایدار و نامشروعی نسبت به حقِ نگهداری‌اش در ذهن دارد. تصویربرداری اثر، با کم‌رنگ کردن رنگ‌ها، بر واقع‌گرایی تأکید می‌کند و موسیقی جری گلدسمیت هم با مهارتی کنترل‌شده و مناسب ارائه شده است. داستان به سوی پایانی پیش می‌رود که هم هیجان‌انگیز و هم مغموم است؛ زیرا حتی در میان گردباد گلوله‌ها و سم‌های اسب، بن — و ما — درمی‌یابیم که زندگی گاوچران‌ها در این کاروان‌ها تغییری نمی‌کند: زندگی کن، کار کن و بمیر. گاوچرانی کاری است که وقتی راهِ دیگری نداری انجامش می‌دهی. نمره: 9 از 10.