فیلم Portrait of a Lady on Fire 2019

با آغاز تیتراژ فیلم «پرتره‌ای از یک بانوی آتشین»، عملاً قادر به حرکت یا صحبت کردن نبودم. هر بار که فکر می‌کردم فیلم نمی‌تواند بهتر شود، سلین سیاما آن را به اوج‌های غیرقابل تصوری ارتقا می‌داد که به یکی از لحظات فوق‌العاده سینمای قرن بیست و یکم ختم می‌شد. این فیلمی نادر و باارزش است که در هنر خود شگفت‌انگیز و در اشتیاق‌هایش به شدت...

با آغاز تیتراژ فیلم «پرتره‌ای از یک بانوی آتشین»، عملاً قادر به حرکت یا صحبت کردن نبودم. هر بار که فکر می‌کردم فیلم نمی‌تواند بهتر شود، سلین سیاما آن را به اوج‌های غیرقابل تصوری ارتقا می‌داد که به یکی از لحظات فوق‌العاده سینمای قرن بیست و یکم ختم می‌شد. این فیلمی نادر و باارزش است که در هنر خود شگفت‌انگیز و در اشتیاق‌هایش به شدت صادقانه است. این فیلمی است که درد می‌کشد، آرزو می‌کند، در نشئه می‌رقصد و دستانش را به آسمان بلند می‌کند؛ فرشته‌وار، وحشی و بی‌نقص. به طور خلاصه، «پرتره‌ای از یک بانوی آتشین» یک شاهکار است و یکی از بهترین فیلم‌های این سال یا هر سال دیگر. سلین سیاما، نویسنده و کارگردان «پرتره‌ای از یک بانوی آتشین»، فیلم خود را «مانیفست نگاه مردانه» می‌نامد. این توصیف دقیق و ظریف از داستان عاشقانه‌ای بین دو زن فرانسوی در اواخر قرن هجدهم است. این فیلم درام به طرز بی‌نقصی جزئیات را به تصویر می‌کشد و بازی‌های فوق‌العاده‌ای دارد و زاویه‌ای قوی فمینیستی را به نمایش می‌گذارد که هم برانگیزاننده و هم تفکر برانگیز است. ماریان (نوئمی مرلانت) مأمور به کشیدن پرتره عروسی هلویس (آدل هانل) می‌شود، زنی جوان که به تازگی از صومعه خارج شده است. از آنجا که هلویس به شدت reluctant در نقش عروس است، ماریان به عنوان همراه او ظاهر می‌شود و در طول روز کوچک‌ترین جزئیات را درباره او مشاهده کرده و شب‌ها در نور آتش او را به طور مخفیانه نقاشی می‌کند. با گذراندن زمان با یکدیگر، صمیمیت و جذابیت بین آن‌ها رشد می‌کند و پرتره نمادی از شدت عشقشان می‌شود. اجرای بازیگران اصلی به طرز مؤثری ساختار یافته و ظریف است. تمایل قوی بین این دو زن از طریق نگاه یا بررسی دقیق یک رشته مو یا نحوه قرار گرفتن دست‌های هلویس به وضوح نمایان است. این صمیمیت عاطفی و جسمی بین این دو زن به شدت و سکوتی خاصی متجلی می‌شود و پایان این داستان عاشقانه را دردناک‌تر می‌کند. این فیلم عمدتاً یک اثر کاملاً زنانه است و مردانی که به طور مختصر در صفحه نمایش دیده می‌شوند نقش چندانی ندارند. شخصیت‌های دیگر شامل مادر هلویس (والریا گولینو) و خدمتکار سوفی (لونا باجرامی) هستند که هر دو نقش‌های بحرانی در داستان ایفا می‌کنند و فیلم مسائل مربوط به زنان در آن زمان، از جمله ازدواج‌های اجباری، انتظارات شغلی و نگرانی‌های بهداشتی را بررسی می‌کند. خود فیلم به طرز شگفت‌انگیزی زیبا است، با فیلمبرداری رمانتیک و پرجزئیات کلر ماتون که تنش حسی را به داستان اضافه می‌کند. هنرمندی در این فیلم برجسته است و «پرتره‌ای از یک بانوی آتشین» را به یکی از قدرتمندترین درام‌های فکری سال تبدیل کرده است. بدون شک تماشایش ارزشمند است؛ کی کسی فکرش را می‌کرد که پرتره‌ها در قرن هجدهم شبیه Tinder باشند.