فیلم The Purple Plain 1954

این فیلم با بازی قدرتمند گرگوری پک در نقش فورستر آغاز می‌شود؛ افسر نیروی هوایی کانادا که در برمه خدمت می‌کند. رفتار بی‌پروا و ناپختهٔ او تقریباً همه را آزرده است، تا اینکه دکتر هریس (برنارد لی) تصمیم می‌گیرد ریشهٔ این رفتار را پی‌جویی کند. معلوم می‌شود ترکیبی از مرگ اخیر همسرش و تجربیات جنگی او او را فرسوده کرده؛ بنابراین هریس تلاش می‌کند او...

این فیلم با بازی قدرتمند گرگوری پک در نقش فورستر آغاز می‌شود؛ افسر نیروی هوایی کانادا که در برمه خدمت می‌کند. رفتار بی‌پروا و ناپختهٔ او تقریباً همه را آزرده است، تا اینکه دکتر هریس (برنارد لی) تصمیم می‌گیرد ریشهٔ این رفتار را پی‌جویی کند. معلوم می‌شود ترکیبی از مرگ اخیر همسرش و تجربیات جنگی او او را فرسوده کرده؛ بنابراین هریس تلاش می‌کند او را بازتوانی کند و در این مسیر با آنا (وین مین ثان) آشنا می‌شود. اما داستان به اینجا ختم نمی‌شود: او همراه بلور (موریس دنهام) و هم‌اتاقی جدیدش کارینگتون (لایندون بروک) سوار هواپیما می‌شود که دچار سانحه می‌شود و سه نفر باید برای بازگشت به خانه کوشش کنند — سفری گاه خطرناک که با مجروح شدن کارینگتون و سرسختی بلور دشوارتر می‌گردد. اجرای پک گه‌گاه نوسانی است؛ در آغاز نمایشی شدید و تقریباً دیوانه‌وار ارائه می‌دهد و پس از سقوط، همان ویژگی‌ها در قالب رهبری و بقا متمرکزتر می‌شود، اما همان‌قدر مؤثر است. برندا دِ بانزی به‌عنوان خانم مک‌نابِ خونسردِ اسکاتلندی، کمی فضای طنز و تنوع فراهم می‌کند. فیلم با حداقل دیالوگ‌های حاشیه‌ای جلو می‌رود و تصویربرداری چشم‌نواز از سیلان بسیار برجسته است. در مجموع، من از تماشای این فیلم واقعاً لذت بردم.