فیلم Sister Act 2: Back in the Habit 1993

«دِیم مگی اسمیت» در نقش «مادر ارجمند» به دنبال «دلوریس» (وهوپی گلدبرگ) که حالا بسیار موفق شده، می‌گردد تا به نجات مدرسه‌ای از تعطیلی کمک کند. با ورود و پذیرفتن نام روحانی‌اش «خواهر مری کلارنس» با گروهی پراکنده از دانش‌آموزان روبه‌رو می‌شود که نه به خود، نه به یکدیگر و نه حتی به معلمان‌شان ایمان دارند. آیا او می‌تواند آن‌ها را سروسامان دهد و با...

«دِیم مگی اسمیت» در نقش «مادر ارجمند» به دنبال «دلوریس» (وهوپی گلدبرگ) که حالا بسیار موفق شده، می‌گردد تا به نجات مدرسه‌ای از تعطیلی کمک کند. با ورود و پذیرفتن نام روحانی‌اش «خواهر مری کلارنس» با گروهی پراکنده از دانش‌آموزان روبه‌رو می‌شود که نه به خود، نه به یکدیگر و نه حتی به معلمان‌شان ایمان دارند. آیا او می‌تواند آن‌ها را سروسامان دهد و با استفاده از گروه کر تازه‌تشکل‌شان مدرسه را از چرخ‌های بلدوزر نجات دهد؟ طرح داستان به‌هیچ‌وجه به پای فیلم اول نمی‌رسد و اجرا هم وضع بهتری ندارد. مگی اسمیت چند حضور کوتاه اما شیک دارد، مری ویکس در بهترین فرم خود ظاهر شده و جیمز کابورن گاه‌به‌گاه در نقش مدیری موذی و مصمم که تلاش می‌کند مدرسه حتماً تعطیل شود، دیده می‌شود؛ اما در بیشتر لحظات فیلم شبیه یک قسمت ابتدایی از «Fame» است. بچه‌ها، از جمله حضور اولیه لورین هیل، انگار در حال تست‌دادن‌اند — یا برای راهبه‌ها یا برای تماشاگران — و حتی پایان فیلم نیز کمی شبیه پایان «آواز موسیقی» است (فقط صادقانه باید گفت کمی پرانرژی‌تر). فیلم بد نیست، اما همان تهدید نمایشی و ظاهریِ فیلم اول را ندارد. از آن‌جا که خیلی زود پس از قسمت اول ساخته شده، به نظر می‌رسد بیشتر هدفش بهره‌برداری از موفقیت آن فیلم بوده تا خلق یک دنبالهٔ باکیفیت.