فیلم The Peacemaker 1997

حداقل یک نکته مثبت دارد: جورج کلونی در اوج جذابیت است. در غیر این صورت، این اثر بیش‌تر شبیه یک تریلر بی‌هیجان و نه چندان قابل‌توجه است که ماجراهای یک سرهنگ آمریکایی به نام «دووو» و مسئولش «کلی» (نیکول کیدمن) را دنبال می‌کند. او یک افسر ویژهٔ اطلاعاتی است و او متخصص علمی در کاخ سفید — و هر دو پس از وقوع یک حادثهٔ...

حداقل یک نکته مثبت دارد: جورج کلونی در اوج جذابیت است. در غیر این صورت، این اثر بیش‌تر شبیه یک تریلر بی‌هیجان و نه چندان قابل‌توجه است که ماجراهای یک سرهنگ آمریکایی به نام «دووو» و مسئولش «کلی» (نیکول کیدمن) را دنبال می‌کند. او یک افسر ویژهٔ اطلاعاتی است و او متخصص علمی در کاخ سفید — و هر دو پس از وقوع یک حادثهٔ هسته‌ای در یکی از قطارهای روسیه نگران می‌شوند. آیا این یک تصادف بود؟ سرنوشت کلاهک‌هایی که منتقل می‌شدند چه شد؟ آیا این اقدام تحریک‌آمیز به‌حمایت دولت است یا کرملین با عده‌ای یاغی سروکار دارد؟ طبیعی است که بار خنثی‌سازی نقشهٔ شوم بر دوش این دو نیفتد تا پیش از آن‌که حتی سازمان ملل هدف قرار گیرد، مانع شوند. فیلم همهٔ عناصر آشنا را دارد — زد و بندهای سیاسی در واشنگتن، حضور قابل‌توجه وین و البته جلوه‌های انفجاری — اما کلیت اثر بسیار کلیشه‌ای است. حس می‌شود نسخه‌ای ضعیف از سبک «جیمز باند» است، اما بدون گجت‌ها و موسیقی پرشور. بازیگران مکمل قابل قبول‌اند و به نظر می‌رسد از میان نیروهای محلی محل فیلم‌برداری در مقدونیه انتخاب شده‌اند، اما این اصالت کمکی به دیالوگ‌های نسبتاً خشک و ریتم کند بیش از دو ساعتهٔ فیلم نمی‌کند. کلونی در نقش مناسب به نظر می‌رسد؛ کیدمن اما مردد و صادقانه بگویم تا حدی خسته به نظر می‌رسد — می‌دانم او چه حسی داشت.