فیلم ’71 2014

اگرچه نه او و نه شان هریس را نباید بازیگرانی به‌خصوص همه‌فن‌حریف دانست، جک اوکانل در این درام خشن و زمخت واقعاً خوب عمل می‌کند. او («هوک») سربازی است که پس از شورشی در خیابان‌های بلفاست از واحدش جدا می‌شود: هم‌قطارش با شلیک گلوله به سر کشته می‌شود و او—بی‌سلاح—در شهری خصمانه تعقیب می‌شود. زخمی و گیج است و باور دارد مردانی از پروویژنال‌ها در...

اگرچه نه او و نه شان هریس را نباید بازیگرانی به‌خصوص همه‌فن‌حریف دانست، جک اوکانل در این درام خشن و زمخت واقعاً خوب عمل می‌کند. او («هوک») سربازی است که پس از شورشی در خیابان‌های بلفاست از واحدش جدا می‌شود: هم‌قطارش با شلیک گلوله به سر کشته می‌شود و او—بی‌سلاح—در شهری خصمانه تعقیب می‌شود. زخمی و گیج است و باور دارد مردانی از پروویژنال‌ها در پی او هستند تا او را به قتل برسانند. آنچه پس از آن می‌آید بازنمایی‌ای تنش‌زده و کم‌حرف اما قاطع از این است که «مشکلات» چگونه ممکن است بر آدم‌ها از هر دو مذهب تأثیر گذاشته باشد. حتی کسانی که نسبت به اتحادگرایی یا جمهوری‌خواهی احساسات شدیدی دارند، لزوماً دربارۀ نقش خشونت در مبارزه‌شان هم‌نظر نیستند، و در تعقیب «هوک» با انواع افرادی روبه‌رو می‌شویم که حس دلسوزی و شرافت انسانی‌شان به همان اندازه اهمیت دارد. فیلم‌برداری هم به غنای صحنه و صمیمیت آن می‌افزاید — عمدتاً با دوربین دستی، در شب و زیر چراغ خیابان فیلم‌برداری شده و حس واقعی و فزاینده‌ای از خطر در سراسر اثر وجود دارد. آیا پسر نجات می‌یابد یا نه؟ از منظر سیاسی، فیلم تا حدی نشان می‌دهد که هیچ‌چیز در این استان آن‌قدرها که به نظر می‌رسید ساده و سرراست نبود — آدم‌هایی با منافع متعارض (و گاهی خودمحور) پیوسته موانعی ایجاد می‌کردند که هم ناخوشایند بودند و هم غیرمنتظره. آیا این گمانه‌زنی است؟ بله، ناچار است باشد — احتمالاً هرگز همهٔ حقایق این درگیری را به‌طور کامل نخواهیم دانست — اما اوکانل، سم رید و هریس کمک می‌کنند تا تصویر پیچیده و نسبتاً هراس‌انگیزی از رویدادهایی ارائه شود که همین اخیراً در یکی از قدیمی‌ترین و کارآمدترین دموکراسی‌های جهان رخ داده‌اند.