فیلم Drugstore Cowboy 1989

فکر می‌کنم این شاید بهترین نقش‌آفرینی‌ای باشد که از مت دسیلون دیده‌ام؛ او در نقش باب رهبری گروه کوچکی از معتادان را برعهده دارد که در هنر دزدی داروهای نسخه‌ای از داروخانه‌ها و بیمارستان‌ها تبحر یافته‌اند و بعد به اتاق یک متل پناه می‌برند و در مه خوشایند مشروب و رابطه جنسی فرومی‌روند. او را در این ماجراها همسرش دایان (کِلی لینچ)، شاگردش ریک (جیمز...

فکر می‌کنم این شاید بهترین نقش‌آفرینی‌ای باشد که از مت دسیلون دیده‌ام؛ او در نقش باب رهبری گروه کوچکی از معتادان را برعهده دارد که در هنر دزدی داروهای نسخه‌ای از داروخانه‌ها و بیمارستان‌ها تبحر یافته‌اند و بعد به اتاق یک متل پناه می‌برند و در مه خوشایند مشروب و رابطه جنسی فرومی‌روند. او را در این ماجراها همسرش دایان (کِلی لینچ)، شاگردش ریک (جیمز لو گرو) و دوست دخترش نادین (هدر گراهام) که بسیار کم‌تجربه است همراهی می‌کنند. طبیعتاً کارهایشان توجه نیروهای انتظامی را جلب کرده و کارآگاه زیرک جنتری (جیمز رمار) به دنبالشان می‌افتد. با آگاهی از این‌که شاید زمان در اختیارشان نیست، از محل‌های همیشگی فرار می‌کنند تا این‌که تراژدی‌ای گروه را درنوردیده و تأثیر عمیقی بر باب می‌گذارد؛ به‌گونه‌ای که او شاید لحظهٔ دگرگونی را تجربه کند — اما آیا همهٔ این‌ها به‌موقع خواهد بود یا دیر شده است؟ لینچ و دیلون هر دو به‌طرز قانع‌کننده‌ای به نقش‌هایشان شخصیت می‌بخشند؛ شخصیت‌پردازی‌هایشان زمخت و قابل‌باور است و دیگر بازیگران و طراحی صحنه و فضاسازی آن را به‌خوبی پشتیبانی می‌کنند و تصویری ناخوشایند اما واقعی از زندگی این معتادان (و احتمالاً دیگران) ارائه می‌دهند. دیالوگ‌ها موجز و پرمغزند و با وجود تخریب‌گر و غیرقانونی بودن رفتارهایشان، تماشاگر تا حدی نسبت به آن‌ها دلسوزی می‌یابد، چون اتفاقات به شکلی تقریباً رقت‌آور پیش می‌رود. فیلم همچنین نگاهی قدرتمند به نگرش جامعه نسبت به اعتیاد دارد و این سؤال را مطرح می‌کند که به‌جای زندان یا روش ترک اجباری و ناگهانی از سوی دولت، چه راه‌حل‌هایی می‌توان پیشنهاد کرد؟