فیلم Victoria 2016

«ویکتوریا» (ویرژینی فِیرا) خودش کم مشکل ندارد: وکیلی مطلقه که حضانت دو فرزند را برعهده دارد و زندگی عاشقانه‌اش نامرتب و ناپایدار است. او با پرستار بچه‌اش قهر می‌کند و وقتی «سام» پریشان‌حال و جوان (وِنسَن لاکوست) — که او هم در پی وکالت است — پیشنهاد می‌دهد کمک کند، اوضاع بیش از پیش به او فشار می‌آورد. سام می‌گوید هم آشپزی و هم مراقبت...

«ویکتوریا» (ویرژینی فِیرا) خودش کم مشکل ندارد: وکیلی مطلقه که حضانت دو فرزند را برعهده دارد و زندگی عاشقانه‌اش نامرتب و ناپایدار است. او با پرستار بچه‌اش قهر می‌کند و وقتی «سام» پریشان‌حال و جوان (وِنسَن لاکوست) — که او هم در پی وکالت است — پیشنهاد می‌دهد کمک کند، اوضاع بیش از پیش به او فشار می‌آورد. سام می‌گوید هم آشپزی و هم مراقبت از بچه‌ها و کارهای مختلف را رایگان انجام می‌دهد؛ ویکتوریا با تردید به او یک هفته فرصت می‌دهد، اما او خیلی زود ارزشش را نشان می‌دهد و کم‌کم تبدیل به تکیه‌گاهی برای زندگی پیچیدهٔ او می‌شود. این پیچیدگی‌ها از تصمیم ویکتوریا برای شکایت از همسر سابقش (پدر بچه‌ها) نشأت می‌گیرد، چون او از حرفهٔ وکیلی او به‌عنوان سوژهٔ وبلاگی پرطرفدار و زننده استفاده کرده، و نیز از دفاع از دوستی که ممکن است قاتل باشد (ملویل پوپو) در یک محاکمهٔ کیفری که دوست دیگری هم در آن نقش دارد. با این پیش‌زمینه، می‌توانست سناریویی خوب برای فِیرا و لاکوست باشد، اما فیلمنامه واقعاً ضعیف عمل می‌کند. داستان بیش از حد از یک ماجرا به ماجرای دیگر می‌پرد و شوخی‌ها اغلب کم‌اثرند؛ ملودرام عاشقانه هم تا حدی کلیشه‌ای شده و اگر تلاش چشمگیر یک سگ دالمیشن خوش‌ذوق و یک شامپانزهٔ ماهر با آیفون نبود، طنز فیلم به‌طور قابل‌توجهی فقیر به نظر می‌رسید. وقوع چند حادثهٔ عجیب در روایت می‌توانست جالب باشد، اما اینجا تعداد غیرمحتمل‌ها زیاد و کمبود موقعیت‌های کمیک محسوس است. لور کالامی نقش وکیل مدافع را با کمی طنازی بازی می‌کند — دادگاه‌های فرانسوی همیشه پرجنب‌وجوش‌تر از نمونه‌های بریتانیایی‌اند — ولی متأسفانه حضورش در فیلم کافی نیست تا تأثیر زیادی بگذارد. در کل فیلم دیدنی است، اما چیز چندان ویژه‌ای ارائه نمی‌دهد.