انیمیشن The Stolen Princess 2018

هشدار: این نقد حاوی اسپویل است! قضاوت دربارهٔ این فیلم کمی سخته؛ شاید نمره‌ای بین ۵۰ تا ۶۰ باشه. اول از همه چی مثبت بود که تو برداشت اولیه‌ام تأثیر گذاشت: از نظر بصری فیلم عالیه. نورپردازی‌های زیبا، لباس‌های خوش‌ظاهر، فلز و چوب چشم‌نواز. یک صحنهٔ ابتدایی با شیشه‌های رنگی واقعاً تماشاییه. متأسفانه، داستان به پای ظاهرش نمی‌رسه. خط داستان اصلی و شخصیت‌ها ترکیبی خیلی واضح از چیزهایی هست که...

هشدار: این نقد حاوی اسپویل است! قضاوت دربارهٔ این فیلم کمی سخته؛ شاید نمره‌ای بین ۵۰ تا ۶۰ باشه. اول از همه چی مثبت بود که تو برداشت اولیه‌ام تأثیر گذاشت: از نظر بصری فیلم عالیه. نورپردازی‌های زیبا، لباس‌های خوش‌ظاهر، فلز و چوب چشم‌نواز. یک صحنهٔ ابتدایی با شیشه‌های رنگی واقعاً تماشاییه. متأسفانه، داستان به پای ظاهرش نمی‌رسه. خط داستان اصلی و شخصیت‌ها ترکیبی خیلی واضح از چیزهایی هست که قبلاً دیدیم. کل شروع بین «روس‌لند» و «میلا» شبیه نسخهٔ دیزنی از Aladdinه — و نه فقط شبیه، کاملاً کپی‌برداری‌وار. شاهزاده‌خانمی سرسخت و مستقل که نمی‌خواد ازدواج کنه و از قصر فرار می‌کنه، جوانی که وانمود می‌کنه کسیه که نیست، مبارزه با نگهبانان قصر و بعد نجات شاهزاده‌خانم که توسط جادوگر بدذات ربوده شده. میلا در بیشتر موارد عملاً شبیه پرنسس یاسمین هست، با بخش‌هایی از مریدا و راپونزل هم در شخصیتش دیده می‌شه. البته خیلی از عناصر فانتزی از همون قصه‌های قدیمی الهام می‌گیرن، اما اینجا خیلی چیزها از هم جدا و به‌طرز نامنظمی کنار هم قرار گرفتن و حس «تصادفی» بودن می‌دن. یک مرد-گربه‌ای با یک صحنهٔ نبرد کاملاً غیرضروری، یک ضدقهرمان که خیلی زود تبدیل به سوژهٔ مضحکه می‌شه — طوری که آدم می‌پرسه چطور قبلاً تونسته علیه بقیه پیروز بشه — و چند لحظه که واقعاً عجیب‌اند. مثلاً دستهٔ پل باید با یک همستر که لوبیا تو دهانشه چرخونده بشه؟ غولِ سنگیِ عظیم رو یه شمشیر می‌تونه تکه‌تکه کنه؟ قهرمان حماسی با شمشیرهای جادویی تصمیم می‌گیره که خوبه خودش و رفیقش بمیرن چون دختر احتمالی‌ش ازش خوشش نمیاد؟ واقعاً چی بود هدفشون؟! رمانس فیلم هم مثل رابطهٔ آنا و هانس در Frozen غیرقابل‌باور و شتاب‌زده‌ست. فیلم بخش‌های خوب هم داره. همان‌طور که گفتم، جلوه‌های بصری زیبا هستند. همراهِ پرنده بامزه‌ست و بعضی شوخی‌های بصری واقعاً خوب‌اند. اما در کل انسجام کافی نداره و پر از لحظات «چی... چرا؟!» هست. در عوض، صحنهٔ مبارزه به سبک سامورایی با کیک واقعاً سرگرم‌کننده بود.