فیلم کره ای Broker 2022

فیلم خوبی است. در بازآفرینی همهٔ ظرایف خط داستانی کمی دچار مشکل شده؛ چندین محور تعارضی مختلف هم‌زمان جریان دارند و همهٔ آن‌ها به‌روشنی توضیح داده نمی‌شوند. نمی‌توانم بگویم مقصر فیلمنامه است یا کارگردانی. فیلم با محکومیتی غم‌انگیز نسبت به جامعهٔ معاصر آغاز می‌شود: در کلیسای بوسان جعبه‌ای برای گذاشتن بچه‌های ناخواسته وجود دارد — داخلش گرم است و یک اسباب‌بازی صدادار گذاشته‌اند — و کمی...

فیلم خوبی است. در بازآفرینی همهٔ ظرایف خط داستانی کمی دچار مشکل شده؛ چندین محور تعارضی مختلف هم‌زمان جریان دارند و همهٔ آن‌ها به‌روشنی توضیح داده نمی‌شوند. نمی‌توانم بگویم مقصر فیلمنامه است یا کارگردانی. فیلم با محکومیتی غم‌انگیز نسبت به جامعهٔ معاصر آغاز می‌شود: در کلیسای بوسان جعبه‌ای برای گذاشتن بچه‌های ناخواسته وجود دارد — داخلش گرم است و یک اسباب‌بازی صدادار گذاشته‌اند — و کمی سورئال به‌نظر می‌رسد که مادری بچه‌اش را آنجا رها کند. با این حال «مون سو-یونگ» (جی-ئون لی) همین کار را می‌کند و اندکی بعد «دونگ-سو» (گانگ دونگ-وون)، کارمند پاره‌وقت، ویدئوی ثبت‌شده را پاک می‌کند و کودک را به دوست صاحب خشکشویی‌اش «ها سانگ-هیون» می‌سپارد. در ابتدا فکر می‌کنیم قرار است از کودک مراقبت کنند، اما خیلی زود مشخص می‌شود که برای این بچه برنامه‌های تجاری‌تری دارند. این نقشه‌ها وقتی مادر پس از یک شب تأمل برمی‌گردد تا کودک را بردارد و کلیسا اثری از او نمی‌یابد، دچار مشکل می‌شوند. دو «دلال» تصمیم می‌گیرند به مادر حقیقت را بگویند و امیدوارند او باور کند که آن‌ها به نفع کودک عمل کرده‌اند. در همین حال دو افسر پلیس مادر و این دو نفر را زیر نظر دارند تا برای قاچاق کودکان آن‌ها را دستگیر کنند. با اضافه شدن قتل مردی در هتلی نزدیک، همهٔ مقدمات یک کمدی-جنایی سریع و جذاب فراهم می‌شود؛ فیلمنامه خوب نوشته شده و شخصیت‌پردازی‌ها — هم بزرگسالان و هم یتیم بازیگوش و دقیق «هه-جین» (سونگ-سو ایم) — قابل‌توجه‌اند. آن‌ها در سرتاسر کشور به‌دنبال مشتری می‌گردند و سعی می‌کنند یک گام از کارآگاهانی که هرچه بیشتر در قضیه درگیر می‌شوند جلوتر بمانند؛ نقشه‌های کارآگاهان برای دستگیری‌شان را — اگرچه عمدتاً به‌طور ناخواسته — خنثی می‌کنند تا اینکه در نهایت می‌توان نتیجهٔ پایانی را حدس زد. این داستان سرگرم‌کننده‌ای است که رشته‌های دوستی، وفاداری، امید و ناامیدی را به‌طرز کمدی اما پُرتأثیری در هم می‌آمیزد. هر شخصیت داستانِ خود را دارد و اگرچه گاهی با انگیزه‌های مادی رفتار می‌کنند، شرفی پایدار نیز نشان می‌دهند — این افراد قرار نیست کودک را صرفاً به یک کارگاه استثماری بفروشند. فیلم بدون موعظه‌ کردن بیننده را به فکر وامی‌دارد و شیمی زیادی میان بازیگران روی صفحه وجود دارد؛ آن‌ها در این فیلم جاده‌ای عجیب، خوب کنار هم کار می‌کنند. دیدن آن ارزش دارد.