فیلم Nightmare Cinema 2018

پرت و پلا محض. بخش آزاردهنده‌تر ماجرا صورت میکی رورک است — انگار به جراحی‌های پلاستیک معتاد شده. من مجموعه‌های آنتولوژی وحشت را دوست دارم؛ اغلب در میان‌شان گوهرهای پنهانی پیدا می‌شود. مجموعه V/H/S نمونه‌ی خوبی از این ژانر بود و همین را می‌توان درباره‌ی ABCs of Death هم گفت. این نسخه قطعاً کیفیت تولید بالاتری دارد و به نظر بودجه‌ی مناسبی صرف اجرای آن شده. نمی‌توانم...

پرت و پلا محض. بخش آزاردهنده‌تر ماجرا صورت میکی رورک است — انگار به جراحی‌های پلاستیک معتاد شده. من مجموعه‌های آنتولوژی وحشت را دوست دارم؛ اغلب در میان‌شان گوهرهای پنهانی پیدا می‌شود. مجموعه V/H/S نمونه‌ی خوبی از این ژانر بود و همین را می‌توان درباره‌ی ABCs of Death هم گفت. این نسخه قطعاً کیفیت تولید بالاتری دارد و به نظر بودجه‌ی مناسبی صرف اجرای آن شده. نمی‌توانم هیچ کوتاه‌فیلمی را نام ببرم که بهتر از بقیه باشد؛ همه تقریباً در یک سطح خوب قرار دارند. نه فوق‌العاده، اما قابل قبول و سرگرم‌کننده. عنصر «وحشت» فیلم بیشتر مبتنی بر صحنه‌های دل‌خراش و خونین است تا ترسی عمیق که تا مغز استخوان آدم برود؛ همین باعث می‌شود تماشای آن آسان‌تر باشد. آیا دوباره تماشا می‌کنم؟ بله. آیا آن را به دوستانم پیشنهاد می‌کنم؟ بله — مناسب دورهمی‌هایی است که بین تماشای فیلم گپ هم بزنید.