فیلم Snake Eyes 2021

آخرین فیلم از دنیای سینمایی G.I. Joe با عنوان «اسنیک آیز: منشاءهای جی‌آی جو» رسید. فیلم قرار بود مارس ۲۰۲۰ اکران شود اما به‌خاطر تعطیلی سینماها در دوران پاندمی به تأخیر افتاد. داستان با پسری آغاز می‌شود که پس از کشته شدن پدرش توسط گروهی اوباش یتیم می‌ماند. سال‌ها بعد او که هنوز در پی یافتن قاتل پدرش است، در مبارزات زیرزمینی با نام «اسنیک آیز»...

آخرین فیلم از دنیای سینمایی G.I. Joe با عنوان «اسنیک آیز: منشاءهای جی‌آی جو» رسید. فیلم قرار بود مارس ۲۰۲۰ اکران شود اما به‌خاطر تعطیلی سینماها در دوران پاندمی به تأخیر افتاد. داستان با پسری آغاز می‌شود که پس از کشته شدن پدرش توسط گروهی اوباش یتیم می‌ماند. سال‌ها بعد او که هنوز در پی یافتن قاتل پدرش است، در مبارزات زیرزمینی با نام «اسنیک آیز» (هنری گولدینگ) امرارمعاش می‌کند. ماجراهای او توجه کنتا (تاکهیرو هیرا) را جلب می‌کند؛ کنتا او را به سازمان خود می‌پذیرد و قول کمک در یافتن قاتل پدرش را می‌دهد. اسنیک آیز به‌زودی در باراندازها مشغول می‌شود و اسلحه را در میان ماهی‌های قاچاق به ژاپن می‌فرستد. با وجود تردیدش نسبت به کار کردن با مجرمان، با مردی به نام تامی (اندرو کوجی) دوست می‌شود که او را به‌خاطر کار تحقیرآمیزش «پسربچهٔ ماهی» صدا می‌زند. وقتی کنتا از اسنیک آیز می‌خواهد تامی را به‌خاطر جاسوس بودن بکشد، اسنیک آیز امتناع می‌کند و هر دو با جسارت به ژاپن فرار می‌کنند. مشخص می‌شود تامی وارث رهبری قبیله‌ای باستانی است و کنتا سال‌ها پیش طرد شده و حالا در پی انتقام است. با وجود بی‌اعتمادی از سوی یکی از همراهان مورد اعتماد به نام آکی‌کو (هاروکا آبه)، اسنیک آیز آموزش‌های نینجوتسو را آغاز می‌کند که در صورت زنده ماندن، او را به عضوی باارزش در قبیله تبدیل خواهد کرد؛ تامی هم معتقد است این مسیر به‌خاطر بدهی خونی که به اسنیک آیز دارد صحیح است. فیلم روی جنبه‌های مختلف آموزش تمرکز دارد و سپس به داستان بزرگ‌تر دربارهٔ وفاداری‌های متضاد و مفاهیم شرافت می‌پردازد که نتیجه‌اش چند نبرد و تعقیب و گریز است. در حالی که فیلم موقعیت‌های اکشن را پخش و فاصله‌گذاری می‌کند، تصویربرداری بسیار خوبی ارائه می‌دهد و اکشن سرگرم‌کننده است هرچند در آن تنش زیادی احساس نمی‌شود. مشکل بزرگ‌تر این است که پیوند بین G.I. Joe و COBRA کمی تحمیلی به‌نظر می‌رسد؛ حضور بارونس (اورسولا کوربرو) برای پیشبرد داستان است اما عمدتاً به‌منظور سوق دادن شخصیت‌ها به انجام کارهایی است تا فیلم به سمت صحنهٔ اوج حرکت کند. سمارا ویوینگ در نقش اسکارتلت ظاهر می‌شود اما نقش بزرگی در داستان ندارد و جز چند لحظهٔ اکشن محدود، بیشتر نقش او نمادین نمایندهٔ G.I. Joe است. گولدینگ و هیرا بازی بسیار خوبی دارند و رابطهٔ پیچیده و درهم‌تنیدهٔ آن‌ها فرصت کافی برای شکل‌گیری پیدا می‌کند؛ گذشتهٔ آن‌ها بخش بزرگی از انگیزه‌های حال و آینده‌شان است و فیلم در توضیح گذشته و انگیزه‌هایشان موفق عمل می‌کند. فیلم سبک‌های سینمایی آسیایی و غربی را با هم ترکیب می‌کند و نتیجه فیلمی لذت‌بخش است که برای من از فیلم‌های قبلی سری لذت‌بخش‌تر بود، چون آن فیلم‌ها بیشتر روی اکشن تمرکز داشتند و این یکی بیشتر به پرورش شخصیت‌ها می‌پردازد. هنوز مشخص نیست فیلم‌های آیندهٔ این فرنچایز به چه سمتی خواهند رفت، اما دیدن ادامهٔ داستان اسنیک آیز در آینده جذاب خواهد بود. ۳ از ۵ اگر دنبال قصه‌پردازی و اکشن به شیوهٔ سنتی G.I. Joe هستید، ممکن است ناامید شوید. این فیلم سبک بسیار متفاوتی دارد و در بسیاری جهات قابل‌پیش‌بینی است. هیجان رزمی بی‌نمک و فراموش‌شدنی که عمیق‌تر به شخصیت‌ها می‌پردازد؛ خارج از هنری گولدینگ که در نقش خوب است، چیز زیادی در فیلم نیست. بقیهٔ بازیگران جذابیت چندانی ندارند و استعداد سمارا ویوینگ در نقشی کوچک و مکمل هدر رفته است (در عمل بیشتر در بخش سوم فیلم ظاهر می‌شود). نمی‌دانم، در حالی که دو فیلم اول G.I. Joe چندان خوب نبودند، لحظات سرگرم‌کننده‌ای داشتند، این یکی برای بیشتر اوقات نسبتاً خسته‌کننده بود؛ بدتر اینکه صحنه‌های مبارزه از تدوین ضعیف و نورپردازی نامناسب رنج می‌بردند. ۲٫۵ از ۵ من در واقع دو فیلم اول G.I. Joe یعنی «ظهور کبرا» و «انتقام‌جویی» را دوست داشتم؛ این یکی… نه چندان. می‌توانست فیلم واقعاً خوبی باشد اما تبدیل شد به یک ناامیدی بزرگ. داستان می‌توانست قصهٔ انتقام جذابی باشد اما تبدیل شد به یک درهم‌ریختگی پیچیده که در بیشتر مدت فیلم اسنیک آیز را به‌عنوان یکی از آدم‌های بد نشان می‌دهد. از حدود بیست دقیقهٔ اول، داستان بسیار قابل‌پیش‌بینی می‌شود. آیا نویسندگان واقعاً فکر می‌کردند «پیچش‌ها» برای کسی سورپرایز خواهد بود؟ احتمالاً فکر می‌کردند چون نویسندگان هالیوود این روزها معمولاً در سطوح پایینی از نظر هوش قرار دارند. کنار هم گذاشتن سه نفر از آن‌ها برای نوشتن فیلم هرچند کمک نکرد. من می‌توانستم همهٔ این‌ها را بپذیرم اگر بقیهٔ عناصر—یعنی زد و خوردهای فراوان و جلوه‌های ویژه—جالب می‌بود. متأسفانه فیلم در این زمینه‌ها هم در بهترین حالت متوسط است. اسنیک آیز نه تنها آدم بدی است بلکه نسبتاً احمق و فاقد هرگونه کاریزما هم هست. بازی او ضعیف است و این را می‌توان دربارهٔ اکثر بازیگران گفت. جدا از بازی متوسط، واقعاً هیچ کس در فیلم نیست که بخواهید برایش طرفداری کنید. هیچ‌کس برجسته نیست؛ همه در حد متوسط عمل می‌کنند. تنها کسی که در کل فیلم اندکی جذابیت دارد اسکارتلت است، اما او بیش از چند صحنه حضور ندارد. چند صحنه شامل جلوه‌های ویژه و صحنه‌هایی مثل واژگون شدن ماشین‌ها و مارهای عظیم هست، اما برای چنین فیلمی واقعاً زیاد نیست. این می‌توانست مشکلی نباشد چون این فیلم باید بیشتر دربارهٔ هنرهای رزمی باشد. به طرز عجیبی حتی در این بخش هم موفق نیست. بیشتر صحنه‌های رزمی شامل چرخش‌ها و پرش‌های زیاد با شمشیر و دست است که بیشتر شبیه برنامهٔ تلویزیونی درجهٔ PG برای نوجوانان نوشته شده‌اند؛ آن‌ها ضعیف‌اند. تامی قبل از هر مبارزه انگار باید یک کار ضروری انجام بدهد با آن ژست مسخره‌اش. این فیلم فیلمی یک‌ستاره نیست؛ این اغراق است. مقداری ارزش سرگرم‌کننده دارد. اما می‌توانست خیلی بهتر باشد. متأسفانه فکر می‌کنم این فیلم به مدت معینی به برند G.I. Joe آسیب زده باشد. یکی از نکات این است که دادن نقش یک مرد خوش‌تیپ مثل هنری گولدینگ کافی نیست؛ اینکه به او گفته شده چند روز ریش نزند و امید باشد این او را به یک نینجای متقاعدکننده تبدیل کند، قابل‌قبول نیست! در این اسپین‌آف جدید، قهرمان ما نجات‌دهندهٔ وارث قبیلهٔ باستانی ژاپنی—تامی (اندرو کوجی)—معرفی می‌شود. وقتی او با این خانوادهٔ نجیب کاملاً جا می‌افتد، معلوم می‌شود که اسنیک آیز اهداف خودش را دارد—و این اهداف چندان شرافتمندانه نیستند! باقی فیلم از مسیر شناخت، خیانت، آشتی و البته نبردهای حماسی با شمشیر و صحنه‌های اکشن برابر جاذبه پیروی می‌کند. مانند بسیاری از فیلم‌های این ژانر، بیش از حد بر ظاهر و جلوهٔ تصویری تأکید شده—شخصیت‌ها سریع فراموش می‌شوند، داستان از هر کاغذ برنجی هم نازک‌تر است و پایان فیلم بی‌جهت بیش از دو ساعت طول می‌کشد. برای دیدن عکاسی و جلوه‌های بصری فیلم نیاز به پردهٔ بزرگ است، اما شاید بهتر باشد قیمت بلیت روزانه را پرداخت کنید؟ فکر می‌کنم قصد داشتند چیزی را بیش از حد بزرگ نشان دهند اما موفق نشدند.